Λίγους μήνες πριν όταν η νέα σειρά του Σωτήρη Τσαφούλια «Ριφιφί» είχε κάνει πρεμιέρα στην COSMOTE TV, το διαδίκτυο και τα social media πλημμύρισαν με την σπαρακτική «κραυγή» της Όλγας, της ηρωίδας της σειράς. Τότε όλοι έγραφαν για το πόσο συγκλονιστική ήταν η ερμηνεία της Ευαγγελίας Μουμούρη στον ρόλο. Αυτό που δεν έγινε αμέσως γνωστό είναι πως ο ρόλος της Όλγας, της μόνης γυναίκας της ομάδας που εμφανίζεται στην σειρά, είναι εμπνευσμένος από μια αληθινή τραγική ιστορία που συγκλόνισε το πανελλήνιο το 2001.
Η Όλγα της μυθοπλασίας, είναι η Γεωργία Πιτσιλάδη, η μητέρα του Παναγιώτη Βασιλέλλη, του μόλις 18 μηνών βρέφους που το 2000 διαγνώστηκε με επιθετικό νευροβλάστωμα. Ο πατέρας του, Στράτης Βασιλέλλης εργαζόταν ως οικοδόμος στη Μυτιλήνη. Η οικογένεια μετακόμισε από τη Λέσβο στην Αθήνα, για να νοσηλευτεί ο μικρός Παναγιώτης στο Νοσοκομείο Παίδων. Ακολούθησαν μήνες χειρουργείων, χημειοθεραπειών και μεταμόσχευσης μυελού.
Οι γιατροί προσπαθούσαν με όποιον τρόπο μπορούσαν να σώσουν τον μικρό Παναγιώτη καταβάλλοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες όμως τελευταία ελπίδα τους ήταν το νοσοκομείο Memorial στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κόστος, σχεδόν 100 εκατομμύρια δραχμές, δηλαδή περίπου 300.000 ευρώ, ήταν αστρονομικό για την οικογένεια.
Η περιπέτεια του Παναγιώτη και των γονιών του ξεκινά
Τότε ο πατέρας Στράτης Βασιλέλλης βγήκε δημόσια στα κανάλια, ζήτησε βοήθεια και ο κόσμος έδειξε τεράστια ανταπόκριση. Στις 5 Μαΐου 2000, άνοιξε τραπεζικός λογαριασμός στο όνομα των γονιών και του Παναγιώτη.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες συγκεντρώθηκαν σχεδόν 300.000 ευρώ, σε μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές κοινωνικής αλληλεγγύης που γνώρισε η χώρα. Όλα έδειχναν ότι το παιδί θα προλάβαινε να ταξιδέψει στις ΗΠΑ και να κυνηγήσει την τελευταία του ελπίδα για ζωή.
Στις 13 Ιουνίου 2000, η τράπεζα δέσμευσε τον λογαριασμό γιατί δεν είχε χαρακτηριστεί εξαρχής ως ερανικός και, σύμφωνα με νόμο του 1931, η εκταμίευση χρημάτων υπέρ ιδιώτη χωρίς ειδική άδεια δεν ήταν νόμιμη. Παρά τις εκκλήσεις, τη δημοσιότητα και την κοινωνική πίεση, τίποτα δεν άλλαζε.
Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μια δεύτερη περιπέτεια με αιτήσεις, υπογραφές, γνωμοδοτήσεις, υπουργικές αποφάσεις. Ο χρόνος για τη ζωή του παιδιού μετρούσε αντίστροφα, ο χρόνος της γραφειοκρατίας κυλούσε απελπιστικά αργά. Κάποια χρήματα αποδεσμεύτηκαν ως «δωρεά», αλλά ήταν πολύ λίγα σε σχέση με το ποσό που χρειαζόταν οι οι γιατροί στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι ζητούσαν προκαταβολή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων για να ξεκινήσει η θεραπεία.
Τον Δεκέμβριο του 2000, η κατάσταση του Παναγιώτη επιδεινώθηκε δραματικά. Ο καρκίνος προχωρούσε. Τον Φεβρουάριο του 2001 ψηφίστηκε ειδική ρύθμιση για κατ’ εξαίρεση αποδέσμευση χρημάτων σε περιπτώσεις σοβαρής ασθένειας. Στις αρχές Μαρτίου εκδόθηκε και η σχετική υπουργική απόφαση. Επιτέλους είχε δοθεί λύση. Δύο μέρες αργότερα όμως, στις 5 Μαρτίου 2001, ο Παναγιώτης Βασιλέλλης πέθανε.
Για την τραγική ειρωνεία, δύο ημέρες μετά τον θάνατό του, η τράπεζα εκταμίευσε τις 12 εκατομμύρια δραχμές, οι οποίες δόθηκαν σε ιδρύματα για την καταπολέμηση παιδικών ασθενειών. Όταν ο τότε υπουργός Υγείας, Αλέκος Παπαδόπουλος, ρωτήθηκε σε συνέντευξη Τύπου για την υπόθεση, η απάντησή του έμεινε στην ιστορία: «Άλλη ερώτηση…».
Ο δικαστικός αγώνας των γονιών
Ακόμη και μετά το θάνατο του παιδιού τους οι γονείς δεν σταμάτησαν τον αγώνα τους και αναζήτησαν δικαίωση στα δικαστήρια. Παράλληλα, το 2003 οι γονείς είχαν καταθέσει ξεχωριστή αγωγή για αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης, με το Πρωτοδικείο Αθηνών να αναγνωρίζει αρχικά ευθύνη υπαλλήλων της τράπεζας. Ωστόσο, και αυτή η απόφαση ανατράπηκε σε ανώτερο βαθμό.
Το 2008, τα ελληνικά δικαστήρια έκριναν ότι κανείς δεν έφερε ευθύνη για τον θάνατο του παιδιού, καθώς όλοι ενήργησαν σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο. Το 2009, η υπόθεση μπαίνει στο αρχείο αφού το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου απέρριψε την αίτηση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που ζητούσε να αναιρεθεί βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αιγαίου το οποίο έκρινε ότι δεν προκύπτουν ποινικές ευθύνες κατά τεσσάρων διευθυντικών στελεχών της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και τέως διευθυντή του Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία για το αδίκημα της έκθεσης από την οποία προήλθε ο θάνατος του μικρού Παναγιώτη Βασιλέλλη.
Οι γονείς του άτυχου παιδιού δεν σταματούν τον αγώνα τους και απευθύνονται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ωστόσο, το 2023 εκδόθηκε η απόφαση του ΕΔΔΑ σύμφωνα με την οποία, παρά τη δραματική καθυστέρηση και τη γραφειοκρατία, δεν υπήρξε νομικά παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή, καθώς ο θάνατος του παιδιού δεν αποδόθηκε αιτιωδώς στη μη έγκαιρη αποδέσμευση των χρημάτων. Καταγράφηκαν μόνο κάποιες μειοψηφικές φωνές που τόνισαν το αυτονόητο, ότι η γραφειοκρατία δεν μπορεί να προηγείται της ανθρώπινης ζωής.
Οι γονείς του άτυχου παιδιού κατάφεραν να συνέλθουν από την τραγωδία και να συνεχίσουν τη ζωή τους. Μάλιστα απέκτησαν και μια κόρη την οποία ονόμασαν Παναγιώτα, τιμώντας το όνομα του νεκρού παιδιού τους. Η κόρη τους σήμερα είναι 23 χρονών.
Στη σειρά η ιστορία εμφανίζεται με πολλά στοιχεία μυθοπλασίας όμως επαναφέρει στη μνήμη μια ιστορία που δεν σταματά να συγκινεί και να συνταρράζει με το πόσο η ζωή ενός παιδιού χάθηκε από την έλλειψη κοινής λογικής και τη γραφειοκρατία.
Το πρώτο επεισόδιο της σειράς θα προβληθεί τη Δευτέρα 21/9 στον Alpha TV