Στο ένα χέρι κρατά ένα τσιγάρο και δεν κοιτάζει επιδεικτικά τον φακό, μοιάζει σαν να έχει σταματήσει, απόλυτα άνετη μέσα στον χώρο της και με θέα το Μανχάταν.
Η εμβληματική εικόνα με την παραπάνω περιγραφή, ένα αριστουργηματικό έργο του Helmut Newton, κατατάσσεται στη λίστα με τα iconic κλικ του, όχι μόνο επειδή πρωταγωνιστεί μια γυναίκα με έντονα αισθησιακή εμφάνιση, αλλά επειδή καταφέρνει να δημιουργήσει μια μοναδική ένταση από την αντίθεση, ανάμεσα στο σώμα και την πόλη, στο παιχνίδι και τη σοβαρότητα, στο ιδιωτικό και το δημόσιο, στο φαντασιακό και το πραγματικό.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η φωτογραφία, γνωστή ως Elsa Peretti as a Bunny, τραβήχτηκε το 1975 και έγινε μία από τις πλέον χαρακτηριστικές εικόνες της εποχής. Αργότερα δημοσιεύτηκε στη γαλλική Vogue και συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο του Newton White Women, που κυκλοφόρησε το 1976.
Η ιστορία πίσω από το κλικ του Helmut Newton
Η ίδια η Elsa Peretti έχει διηγηθεί πως, ο Newton της ζήτησε ένα πρωί να την φωτογραφίσει. Μην ξέροντας τι να φορέσει, πήγε στην ντουλάπα της και επέλεξε το συγκεκριμένο κοστούμι του Halston, το οποίο είχε φορέσει προηγουμένως σε ένα πάρτι.
Ο Newton ενθουσιάστηκε, την πήγε στη βεράντα και τράβηξε τη φωτογραφία. Ήταν περίπου 11 το πρωί. Και παρότι το Bunny costume παραπέμπει στη νυχτερινή ζωή της εποχής, στο Playboy, στο πάρτι και στη φαντασίωση, ο Newton, κατάφερε να το «βγάλει» από την ντουλάπα και να το τοποθετήσει στο πρωινό φως της Νέας Υόρκης. Δεν προσπαθεί να δημιουργήσει μια σκοτεινή, μυστηριώδη ατμόσφαιρα, αλλά αφήνει το φως να αποκαλύψει τα πάντα.
Και αυτή ακριβώς η επιλογή κάνει τη φωτογραφία πιο iconic
Ο Newton αντιπαραθέτει το ένδυμα της νύχτας με την υψηλή αρχιτεκτονική της Νέας Υόρκης και το δυνατό φως της ημέρας, δημιουργώντας μια σκόπιμα παράδοξη εικόνα. Αν απομακρύνουμε για λίγο το βλέμμα από την Peretti και κοιτάξουμε τη φωτογραφία σαν σύνθεση, γίνεται εμφανές πόσο προσεκτικά είναι οργανωμένη.
Το σώμα της βρίσκεται στο πρώτο επίπεδο και λειτουργεί ως το βασικό σημείο αναφοράς. Είναι κατακόρυφο, αλλά η στάση της δεν είναι αυστηρή.
Το σώμα ακουμπά χαλαρά στο τοίχωμα, δημιουργώντας μια οριζόντια γραμμή που διακόπτει τις αμέτρητες κατακόρυφες γραμμές των κτιρίων ενώ πίσω της, οι ουρανοξύστες σχηματίζουν ένα σχεδόν αφηρημένο πλέγμα από παράθυρα και ευθείες. Και κάπου εκεί βρίσκεται ένα από τα βασικά στοιχεία της δύναμης της εικόνας.
Η Peretti θα μπορούσε εύκολα να χαθεί μέσα στο τεράστιο αστικό τοπίο αλλά ο Newton καταφέρνει το ακριβώς αντίθετο.
Το μαύρο κοστούμι ξεχωρίζει απέναντι στο φωτεινότερο φόντο, ενώ το σώμα της γίνεται μια συμπαγής, σχεδόν γλυπτική μορφή.
Τα αυτιά του λαγού προσθέτουν μια παιχνιδιάρικη λεπτομέρεια, αλλά δεν κάνουν την εικόνα χαριτωμένη. Αντίθετα, δημιουργούν μια παράξενη αντίθεση με την αυτοπεποίθηση της στάσης της.
Το βλέμμα και η έξυπνη οπτική του Newton
Υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που κάνει τη φωτογραφία μοναδική. Τα παράθυρα των ουρανοξυστών πίσω από την Peretti μοιάζουν σχεδόν με εκατοντάδες μάτια.
Η γυναίκα βρίσκεται σε μια ανοιχτή βεράντα και είναι θεωρητικά εκτεθειμένη στο βλέμμα της πόλης ταυτόχρονα όμως δεν φαίνεται καθόλου ευάλωτη. Στέκεται σαν να γνωρίζει ότι την κοιτούν και δεν την ενδιαφέρει.
Αυτή η αίσθηση παρατήρησης είναι σημαντική στο έργο του Newton. Ο φωτογράφος ενδιαφερόταν συχνά για το voyeurism, για τη σχέση ανάμεσα σε εκείνον που κοιτάζει και εκείνον που γνωρίζει ότι κοιτάζεται. Στις εικόνες του, όμως, η γυναίκα δεν αποτελεί το παθητικό αντικείμενο του βλέμματος.
Πολύ συχνά μοιάζει να ελέγχει η ίδια τη σκηνή. Η Peretti στην προκειμένη περίπτωση δεν μοιάζει να περιμένει κάποιον και δεν μοιάζει να ζητά την αποδοχή. Το βλέμμα της, η στάση του σώματος και το τσιγάρο δημιουργούν την αίσθηση μιας γυναίκας που απλώς υπάρχει μέσα στον χώρο της.
Halston, Peretti και Newton σε ένα κάδρο
Η εικόνα είναι επίσης μια συνάντηση τριών διαφορετικών κόσμων της Νέας Υόρκης των ’70s.
Το κοστούμι είναι του Halston, ενός από τους σημαντικότερους σχεδιαστές της αμερικανικής μόδας. Η Elsa Peretti ήταν ήδη μέρος του κύκλου του και είχε υπάρξει μοντέλο του, ενώ αργότερα θα εξελισσόταν σε σπουδαία σχεδιάστρια κοσμημάτων.
Ο Newton, από την άλλη, βρισκόταν ήδη σε μια περίοδο κατά την οποία είχε αρχίσει να επηρεάζει αποφασιστικά τη φωτογραφία μόδας. Έτσι, η φωτογραφία δεν καταγράφει απλώς ένα μοντέλο με ένα ιδιαίτερο ρούχο αλλά μια ολόκληρη αισθητική στιγμή. Τη Νέα Υόρκη της ελευθερίας, της νυχτερινής ζωής, της σεξουαλικής απελευθέρωσης, της αρχιτεκτονικής υπερβολής και της μόδας που είχε αρχίσει να απομακρύνεται από την παλιότερη, πιο συντηρητική εικόνα της γυναίκας.