Η τηλεόραση λατρεύει τις ιστορίες γκάνγκστερ και, όπως φαίνεται, το ίδιο ισχύει και για τη Δούκισσα του Σάσεξ. Η σειρά του Netflix The Gentlemen, η πιο πρόσφατη δημιουργία του Γκάι Ρίτσι, με πρωταγωνιστή τον Theo James, στο ρόλο ενός εντυπωσιακού γοητευτικού αριστοκράτη που μπλέκεται με τον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος, επιστρέφει με τη δεύτερη σεζόν του. Τον Αύγουστο, η σειρά έγινε πρωτοσέλιδο μετά τις φήμες ότι η Μέγκαν Μαρκλ, βρισκόταν σε συζητήσεις για να συμμετάσχει στην τρίτη σεζόν, την περίοδο δηλαδή που εκείνη και ο πρίγκιπας Harry πραγματοποίησαν την απροσδόκητη επιστροφή τους στη Μεγάλη Βρετανία.
Στην αρχή, η πιθανή συμμετοχή της Μέγκαν έμοιαζε με μια παράξενη στροφή για την πρώην σταρ του Suits, που είχε πια στρέψει το ενδιαφέρον της στην οικογενειακή της ζωή. Στην πραγματικότητα όμως, αυτές οι φήμες με κάποιο τρόπο αντανακλούσαν και μια σημαντική μετατόπιση στο παραδοσιακά βαθιά «ανδροκρατούμενο» είδος των γκανγκστερικών σειρών, όπου πλέον είναι όλο και πιο συνηθισμένο οι γυναίκες να βρίσκονται στο επίκεντρο της πλοκής και της προσοχής.
Οι τηλεοπτικές σειρές αγαπούν τις δυναμικές ηρωίδες
Όπως αναφέρει η εφημερίδα The Guardian, όταν το The Gentlemen έκανε πρεμιέρα το 2024, συνέβη και μια μεγάλη αλλαγή. Η πρωταγωνίστρια της σειράς Κάγια Σκοντελάριο υποδύθηκε τη Susie Glass, μια αιχμηρή, άψογα ντυμένη και αδίστακτη επικεφαλής μιας παράνομης αυτοκρατορίας κάνναβης, η οποία συστήνει τον Eddie (Theo James) στο δικό της κόσμο.
H Kάγια και η ηρωίδα που υποδύεται δεν είναι η πρώτη γυναικεία φιγούρα στις crime σειρές του Γκάι Ρίτσι, αλλά είναι η πρώτη που έχει πραγματική ισοτιμία με τους ανδρικούς χαρακτήρες. Είναι το απόλυτο αντίθετο της «γυναίκας σε κίνδυνο». Για την ακρίβεια εκείνη είναι η leader και ο Eddie την ακολουθεί. Όπως είχε δηλώσει και η ίδια η Σκοντελάριο «Αυτό που μου άρεσε στην σειρά είναι ότι δεν πρόκειται για μια ιστορία για το πώς η ηρωίδα μαθαίνει να γίνεται εγκληματίας. Είναι ήδη στην κορυφή της οργάνωσης».
«Αυτό που μου άρεσε στην σειρά είναι ότι δεν πρόκειται για μια ιστορία για το πώς η ηρωίδα μαθαίνει να γίνεται εγκληματίας αλλά το ότι είναι ήδη στην κορυφή της οργάνωσης»
Μητριαρχικές φιγούρες στο έγκλημα
Στο τηλεοπτικό σύμπαν της σειράς του Netflix Black Doves, οι επαγγελματίες εκτελεστές λειτουργούν υπό την καθοδήγηση της Lenny Lines (Kathryn Hunter), μιας γυναίκας που, παρότι μικρόσωμη, γίνεται ακόμη πιο τρομακτική μέσα από τη σκληρότητα και τη μνησικακία της. Ο πιο ισχυρή αρχηγός οργανωμένου εγκλήματος στη σειρά είναι η Alex Clark, την οποία υποδύεται η Tracey Ullman, επικεφαλής μιας τεράστιας εγκληματικής αυτοκρατορίας με διασυνδέσεις που φτάνουν μέχρι τα υψηλότερα κλιμάκια της βρετανικής κυβέρνησης.
Αντίστοιχα, στη σειρά του δικτύου Paramount+ MobLand, που επιστρέφει για δεύτερη σεζόν στις 18 Σεπτεμβρίου, η πιο ισχυρή φιγούρα δεν είναι ο αρχηγός της μαφίας Conrad Harrigan (Pierce Brosnan) ούτε καν ο σκληροτράχηλος «fixer» του, Harry Da Souza (Tom Hardy). Είναι η Maeve Harrigan (Helen Mirren), η ιρλανδή μητριάρχης της οικογένειας, εξίσου αιμοσταγής όσο και προστατευτική απέναντι στους δικούς της.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Παραδοσιακά, οι γυναίκες στις σειρές με γκάνγκστερ είτε παρουσιάζονταν ως αντικείμενα της ανδρικής επιθυμίας είτε ως πανούργες γυναίκες όπως η Maeve, που επιβάλλουν σεβασμό και χρησιμοποιούν τους οικογενειακούς δεσμούς για να ελέγχουν τους γύρω τους. Οι δεύτερες συχνά δρουν αθόρυβα στο παρασκήνιο, κρατώντας την πραγματική οικονομική ή πολιτική ισχύ, ενώ οι άνδρες της οικογένειας βρίσκονται στο προσκήνιο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η Polly Gray (Helen McCrory), ταμίας της οικογένειας Shelby στο Peaky Blinders, ή η ερμηνεία της Youn Yuh-Jung ως μιας απολαυστικά διεφθαρμένης ιδιοκτήτριας country club στη δεύτερη σεζόν του Beef του Netflix.

Φέτος όμως ευτυχώς αρχίζουμε να βλέπουμε αυτό το αρχέτυπο να εξελίσσεται. Στο Euphoria του HBO, η βαρόνη των ναρκωτικών Laurie, την οποία υποδύεται η παγερά ψύχραιμη Martha Kelly, δεν είναι ούτε μητριάρχης ούτε σεξουαλικοποιημένη φιγούρα . Και, αντί να μένει στο περιθώριο, δεν διστάζει να έρθει σε σύγκρουση με τον αντίπαλο βαρόνο Alamo Brown σε έναν αιματηρό πόλεμο επικράτησης. Μάλιστα, μέχρι το σκληρό φινάλε, δεν υπάρχει κανείς πάνω από εκείνη. Η μοίρα της είναι αποκλειστικά στα δικά της χέρια.
Στο The Gentlemen, η ηρωίδα της Scodelario ενσαρκώνει την κλασική millennial «girlboss» εκδοχή, ένας ρόλος ταιριαστός για μια ηθοποιό που έγινε γνωστή μέσα από τη σειρά Skins, μια σειρά που κυριολεκτικά καθόρισε τη νεανική κουλτούρα των 2000s. Η Susie αγαπά το κόκκινο κραγιόν και τα looks που θα μπορούσαν να σταθούν στο Instagram. Μπορεί να είναι αντικείμενο επιθυμίας (με έναν ενδυναμωτικό τρόπο) αλλά και μια γυναίκα με έντονη φιλοδοξία που δεν απολογείται. Είναι μια γκάνγκστερ που δεν «μοιάζει» με γκάνγκστερ, αλλά η θηλυκότητά της δεν είναι το καθοριστικό της στοιχείο. Είναι η στρατηγική της σκέψη και η ικανότητά της να φέρνει αποτελέσματα.
Η Susie αγαπά το κόκκινο κραγιόν και τα looks που θα μπορούσαν να σταθούν στο Instagram. Μπορεί να είναι αντικείμενο επιθυμίας (με έναν ενδυναμωτικό τρόπο) αλλά και μια γυναίκα με έντονη φιλοδοξία που δεν απολογείται. Είναι μια γκάνγκστερ που δεν «μοιάζει» με γκάνγκστερ, αλλά η θηλυκότητά της δεν είναι το καθοριστικό της στοιχείο. Είναι η στρατηγική της σκέψη και η ικανότητά της να φέρνει αποτελέσματα.
Η Susie λειτουργεί ως ένας ευέλικτος χαμαιλέοντας που με την αυτοπεποίθηση της και τις ικανότητες της μπορεί να κατατροπώσει τα ego τους. Στο επεισόδιο-πρεμιέρα της δεύτερης σεζόν τη βλέπουμε να κινείται με άνεση ανάμεσα σε πολλούς και διαφορετικούς κόσμους: στο κυνήγι φορώντας tweed, σε μια δημοπρασία τέχνης όπου ξοδεύει 16 εκατομμύρια λίρες για έναν πίνακα Μποτιτσέλι, σε μυστικές συναντήσεις μέσα σε μια σάουνα δίπλα σε λίμνη, σε καταδιώξεις με μοτοσικλέτες, αλλά και σε διαπραγματεύσεις με έναν τρομακτικό ιταλό μαφιόζο.
Το The Gentlemen ανοίγει χώρο για τις γυναίκες σε ρόλους που δεν τις είχαμε συνηθίσει. Ο Γκάι Ρίτσι έκανε την αρχή για την προβολή ισχυρών γυναικών στο έγκλημα, με τέτοιους ρόλους να πληθαίνουν όλο και περισσότερο κυριαρχώντας στο είδος. Είναι ωραίο να βλέπουμε τις γυναίκες να διαπρέπουν στην πολιτική, τις επιχειρήσεις και τον αθλητισμό, αλλά εξίσου ενδυναμωτικό είναι και όταν στα πλαίσια της μυθοπλασίας παρακολουθούμε τις γυναίκες σε ρόλους δύναμης και ηγεσίας, ακόμη και όταν πρόκειται για τον χώρο του εγκλήματος. Άλλωστε συχνά η ποπ κουλτούρα είναι αυτή που «γράφει» πιο δυνατά και μπορεί να καταρρίψει στερεότυπα και να αλλάξει συνειδήσεις.