Ήταν πολύ busy οι προηγούμενες ημέρες από άποψη επικαιρότητας; Ήταν. Υπάρχουν εβδομάδες που η επικαιρότητα σε αναγκάζει να κάνεις σοβαρές σκέψεις για τη λειτουργία των θεσμών, της Δικαιοσύνης και της κοινωνίας. Και υπάρχουν εβδομάδες που σε αναγκάζει να βγάλεις κομπιουτεράκι. Αυτή ήταν μία από αυτές.
820.000 ευρώ στο σπίτι γιατί… δεν είχε πολλά έξοδα
Η υπόθεση με τους φερόμενους ως χειραγωγημένους αγώνες στο ελληνικό μπάσκετ, aka basketgate, είναι από μόνη της αρκετή για να σε κάνει να χάσεις την μπάλα – συγγνώμη, έπρεπε.
Έξι πρόσωπα βρίσκονται αντιμέτωπα με κακουργηματικές κατηγορίες σε μια υπόθεση που αφορά καταγγελίες για χειραγώγηση αγώνων και χρηματισμό διαιτητών. Ο πρώην διαιτητής Πέτρος Παπαπέτρου κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος μετά την απολογία του, ενώ στο σπίτι του είχαν βρεθεί 820.000 ευρώ σε μετρητά.
Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιευτεί, ο Παπαπέτρου φέρεται να προσκόμισε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία τα εισοδήματά του από το 2001 μέχρι σήμερα ανέρχονται περίπου στο 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Για τα 820.000 ευρώ σε μετρητά φέρεται να υποστήριξε ότι έκανε αναλήψεις κατά διαστήματα και, επειδή δεν είχε πολλά έξοδα, τα χρήματα συγκεντρώθηκαν.
ΡΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ. Μα το Θεό, έβγαλα κομπιουτεράκι.
Ένα εκατομμύριο πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ σε 25 χρόνια είναι κατά μέσο όρο 60.000 ευρώ τον χρόνο. Αν από αυτά έχεις καταφέρει να κρατήσεις 820.000 ευρώ σε μετρητά, σημαίνει ότι σου μένουν περίπου 680.000 ευρώ για να ζήσεις αυτά τα 25 χρόνια. Δηλαδή περίπου 27.200 ευρώ τον χρόνο.
Και φυσικά αυτό είναι ένας εντελώς μπακαλίστικος υπολογισμός, γιατί δεν γνωρίζουμε πότε αποκτήθηκε κάθε εισόδημα, τι περιουσιακές μεταβολές υπήρχαν, ποια ήταν τα οικογενειακά εισοδήματα ή τι ακριβώς περιλαμβάνουν τα στοιχεία που προσκομίστηκαν στον ανακριτή.
Αλλά ως αυθόρμητη εξήγηση για 820.000 ευρώ μετρητά στο σπίτι, το «έκανα αναλήψεις και δεν είχα πολλά έξοδα» με αποτελείωσε.
Μέχρι και ο Τσιλιβίκης θα σήκωνε τα χέρια ψηλά (αν δεν έχεις δει το “θα σε κάνω βασίλισσα” είσαι πολύ μικρός/ή για να διαβάζεις αυτό το κείμενο).
Ας έλεγε ότι είναι συνωμοσιολόγος και δεν εμπιστεύεται το τραπεζικό σύστημα. Ότι φοβάται μην ξαναγίνουν capital controls. Ότι δεν θέλει κάρτες γιατί μας οδηγούν στο πλαστικό χρήμα και μετά θα μας βάλουν και τσιπάκι. Κάτι.
Προφανώς, το αν η εξήγηση που έδωσε αποδεικνύει τη νόμιμη προέλευση των χρημάτων είναι δουλειά της Δικαιοσύνης αλλά δεν σας ακούγονται και εσάς όλα αυτά προκλητικά αστεία;
Χωριάτικο και pizza fan φοροδιαφεύγουν και 3.000 εργαζόμενοι “στο δρόμο”
Αυτή την εβδομάδα είχαμε και δύο τεράστιες υποθέσεις φερόμενης φοροδιαφυγής στον χώρο της εστίασης, με την Pizza Fan και την αλυσίδα φούρνων «Χωριάτικο» να βρίσκονται στο επίκεντρο ερευνών.
Σίγουρα κυκλοφορούν πολλά memes αυτές τις ημέρες αλλά εγώ μπορώ να σκεφτώ μόνο ότι πίσω από τα εκατομμύρια, τις αποδείξεις και τις συλλήψεις υπάρχουν περίπου 3.000 εργαζόμενοι που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στον αέρα.
Μόνο στην Pizza Fan μιλάμε για περίπου 2.500 εργαζόμενους. Και το παράδοξο είναι ότι οι συμβάσεις τους παραμένουν ενεργές, ενώ τα καταστήματα πρακτικά δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Άρα δεν έχουν απολυθεί ώστε να ακολουθήσουν κανονικά τη διαδικασία για αποζημίωση και επίδομα ανεργίας, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορούν να δουλέψουν.
Αν καταγγελθούν οι συμβάσεις τους, προκύπτει δικαίωμα αποζημίωσης και στη συνέχεια μπορούν, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις, να αιτηθούν επίδομα ανεργίας. Υπάρχει πρόβλεψη της ΔΥΠΑ για περιπτώσεις πραγματικής διακοπής λειτουργίας επιχείρησης ακόμη και χωρίς έγγραφη καταγγελία σύμβασης.
Αλλά το ότι ένας εργαζόμενος δικαιούται χρήματα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θα τα έχει και στον λογαριασμό του όταν τα χρειάζεται. Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Και στην πραγματική ζωή οι άνθρωποι έχουν νοίκια, παιδιά, λογαριασμούς και μισθούς που περίμεναν στο τέλος του μήνα.
Είναι τρομακτικό πόσο γρήγορα οι επιλογές κάποιων ανθρώπων στην κορυφή μιας επιχείρησης μπορούν να γίνουν πρόβλημα επιβίωσης για χιλιάδες ανθρώπους που απλώς πήγαιναν κάθε μέρα στη δουλειά τους.
Οι Φινλανδοί αποφάσισαν να λύσουν το dating με ένα καλάθι
Πάμε λίγο στη Φινλανδία γιατί χρειαζόμαστε όλοι ένα διάλειμμα. Δεν είναι καινούργια είδηση αλλά έγινε πάλι viral αυτές τις ημέρες. Σε ορισμένα σούπερ μάρκετ υπάρχουν τα λεγόμενα Sinkkukori, ροζ καλάθια αγορών τα οποία επιλέγουν singles για να δείξουν ότι είναι ανοιχτοί σε γνωριμία.
Η ιδέα έχει πολύ καλές βάσεις. Ούτε dating apps, ούτε swipe, ούτε «είδε το story μου αλλά δεν απάντησε», ούτε να κάθεται ολόκληρο group chat να αναλύει αν το «χαχα ναι» ήταν φλερτ ή απλή ευγένεια.
Ροζ καλάθι. Ροζ καλάθι. Ξέρουμε όλοι γιατί βρισκόμαστε εδώ.
Αφενός, όμως, ανεβάζεις τον πήχη του πώς θα εμφανίζεσαι στο σουπερμάρκετ – μην σε πετύχω με φόρμα, crocs και μαλλί πρόχειρα κότσο με μολύβι. Και αφετέρου…. έχει σκεφτεί κανείς τους παππούδες και τις γιαγιάδες που μπορεί να παίρνουν αυτά τα καλάθια κατά λάθος;
Γιατί κάπου στη Φινλανδία αυτή τη στιγμή υπάρχει μία κυρία 78 ετών που πήγε να πάρει μπρόκολα, άρπαξε κατά λάθος το ροζ καλάθι και μέχρι να φτάσει στα τυριά όλη η γειτονιά έχει μάθει ότι «η Έιλα μετά τον θάνατο του Πέκα ξαναμπήκε στο παιχνίδι».
Και μπράβο στην Έιλα αν θέλει. Αλλά μπορεί η γυναίκα να ήθελε απλώς μπρόκολα.
Έχουν δυσκολέψει τα παιδικά πάρτι
Και πάμε στην είδηση που έκανε το ελληνικό Internet να παραληρεί. Ένα email με οδηγίες για παιδικό πάρτι στη Βοστώνη έγινε viral, αφού οι γονείς του παιδιού ενημέρωναν τους καλεσμένους ότι δεν επιτρέπονται αδελφάκια, τα δώρα πρέπει να επιλεγούν από συγκεκριμένη λίστα, τα παιδιά καλό θα ήταν να φορέσουν αποχρώσεις του μπλε για να υπάρχει ομοιομορφία στις φωτογραφίες και παρακαλούνται να έχουν κάνει μια μικρή πρόβα το «Happy Birthday», ώστε να ακουστεί όμορφα στο βίντεο.
Έχουν δυσκολέψει τα παιδικά πάρτι.
Λοιπόν εγώ λέω ότι βιαστήκαμε να την κρίνουμε τη γυναίκα. Και θα προτείνω να εφαρμοστούν οι συγκεκριμένοι κανόνες σε όλες τις γιορτές. Στο σπίτι, έξω, παντού.
Δεν θέλουμε αδελφάκια, άνθρωπέ μου. Επειδή ψάχνατε το αγόρι και έχεις τέσσερις κόρες μεγαλύτερες από τον Κωστάκη που καλέσαμε στο πάρτι, πρέπει να τις ταΐσουμε όλες εμείς; Ξέρετε πού έχουν φτάσει οι τιμές στα catering;
Δώρα από λίστα; Βεβαίως. Να τελειώνουμε με το να παίρνει το παιδί τέσσερα ίδια Playmobil και μετά να τρέχουμε για αλλαγές.
Dress code; Επιτέλους. Πόσες φορές έχετε πει «τι να βάλουμε τώρα στο πάρτι;». Ορίστε. Μπλε. Τέλος. Με το guideline όλα είναι πιο εύκολα.
Αν δεν το έχει με τη μουσική, να κάτσει στη γωνίτσα του να κουνάει σημαιάκια. Στο δικό μας το βίντεο θα κάνει ρεσιτάλ παραφωνίας; Άσε μας κουκλίτσα μου. Άμα δεν ξέρεις από πάρτι υψηλού επιπέδου, σπίτι σου. με το παράφωνο παιδί σου, οι άλλοι τι φταίνε;
Στη Σερβία οι φοιτητές κέρδισαν
Μέσα σε όλα αυτά συνέβη και κάτι που αξίζει λίγο περισσότερο χώρο από όσο του δώσαμε ίσως μέσα στο χάος της επικαιρότητας.
Στη Σερβία, η «Φοιτητική Λίστα» κέρδισε τις χθεσινές βουλευτικές εκλογές με πάνω από 52% των ψήφων και εξασφάλισε την πλειοψηφία στη Βουλή. Ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς παραδέχθηκε την ήττα του.
Αν υπάρχει κάτι που αξίζει να κρατήσουμε από αυτή την ιστορία, είναι το πώς ξεκίνησε. Τον Νοέμβριο του 2024, η κατάρρευση του στεγάστρου στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ σκότωσε 16 ανθρώπους. Οι φοιτητές βγήκαν στους δρόμους ζητώντας να αποδοθούν ευθύνες. Έμειναν εκεί. Για σχεδόν δύο χρόνια. Έκαναν πορείες, αποκλεισμούς, διαμαρτυρίες, ζήτησαν διαφάνεια και λογοδοσία και τελικά αυτό το φοιτητικό κίνημα μετατράπηκε σε πολιτική δύναμη που κέρδισε τις εκλογές.
Δεν ξέρουμε ακόμη πώς θα κυβερνήσουν. Δεν ξέρουμε αν θα καταφέρουν να κάνουν πράξη όλα όσα διεκδίκησαν στους δρόμους και τώρα αρχίζει ίσως το δυσκολότερο κομμάτι της ιστορίας τους.
Αλλά υπάρχει κάτι αρκετά εντυπωσιακό στο να βλέπεις μια γενιά που άκουσε πιθανότατα πολλές φορές ότι «με τις πορείες δεν αλλάζει τίποτα» να χρειάζεται δύο χρόνια για να απαντήσει: Μερικές φορές αλλάζει.
Η υπενθύμισή σου για να κλείσεις ραντεβού στο γιατρό
Πριν κλείσουμε, θέλω να πω ότι χθες 25 Οκτωβρίου, ήταν η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Μαστού.
Και φέτος στις Υπέροχες Γυναίκες δεν θέλαμε να κάνουμε απλώς άλλο ένα άρθρο με αριθμούς, ροζ κορδέλες και την υπενθύμιση ότι η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση σώζουν ζωές.
Περάσαμε εβδομάδες δουλεύοντας πάνω σε κάτι που ονομάσαμε «Καρκίνος του μαστού, δεύτερη φορά».
Μιλήσαμε με γυναίκες που άκουσαν τη διάγνωση όχι μία, αλλά δύο φορές. Με γιατρούς. Με ψυχο-ογκολόγο. Μιλήσαμε για την υποτροπή και τον δεύτερο πρωτοπαθή καρκίνο, για την παρακολούθηση μετά την πρώτη θεραπεία, αλλά και για κάτι που δεν χωράει εύκολα στις ιατρικές οδηγίες: πώς είναι να έχεις περάσει μία φορά απέναντι και να πρέπει να το κάνεις ξανά.
Και κυρίως ακούσαμε. Δεν θα σας πω πολλά για το αφιέρωμα εδώ. Θα ήθελα να το δείτε. Θα πω μόνο ότι είναι από εκείνες τις δουλειές για τις οποίες θυμάσαι γιατί ήθελες εξαρχής να κάνεις αυτή τη δουλειά.
Γιατί η ενημέρωση δεν είναι μόνο να πεις σε μια γυναίκα πότε πρέπει να κάνει μαστογραφία. Είναι και να δώσεις χώρο σε μια άλλη γυναίκα να πει δυνατά αυτό που φοβήθηκε, αυτό που έζησε, αυτό που επέζησε. Και ίσως κάποια, κάπου, να ακούσει την ιστορία της και να νιώσει λίγο λιγότερο μόνη.
Καλή εβδομάδα να έχουμε. Ομπρέλες πάρτε, θα βρέχει.