Πριν να γίνεις γυναίκα είσαι κορίτσι. Και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κοριτσιού σήμερα 11 Οκτωβρίου θελήσαμε να ζητήσουμε από τα κορίτσια του σήμερα να μοιραστούν τα συναισθήματα, τα όνειρα και τις σκέψεις τους. Για να καταγράψουμε τι έχουν στο μυαλό τους, να νιώσουμε πως νιώθουνε. Να ανακαλύψουμε τι τις φοβίζει και τι τις κάνει χαρούμενες. Να καταλάβουμε πως φαντάζονται το μέλλον τους. Γιατί αυτά τα κορίτσια είναι το μέλλον.
Και επειδή οι συνθήκες και η πραγματικότητα δεν είναι ίδια για όλες θελήσαμε να επικοινωνήσουμε με κορίτσια από διαφορετικές αφετηρίες. Κάποιες μαθήτριες από σχολεία σε διαφορετικές περιοχές της Αθήνας, κορίτσια που στηρίζονται από το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας αλλά και κορίτσια που ήρθαν στη χώρα μας από πολύ μακριά τα οποία παρακολουθούν τα μαθήματα ελληνικών αλλά και ενισχυτικής διδασκαλίας που προσφέρει η μη κυβερνητική οργάνωση Μετάδραση. Παρακάτω θα διαβάσετε μερικά από όσα μοιράστηκαν μαζί μας.
Φ. 15 ετών, μαθήτρια της Α’ Λυκείου
Θα έλεγα ότι είναι δύσκολο να είσαι κορίτσι σήμερα. Δυστυχώς, υπάρχει ακόμα αρκετός σεξισμός και κριτική με βάση το φύλο. Δεν ξέρω αν είναι ωραίο να είσαι κορίτσι, δεν έχω υπάρξει και τίποτα άλλο. Οι καλύτερες ώρες της ημέρας μου είναι αυτές που είμαι μόνη μου με τις σκέψεις μου και αδειάζω το κεφάλι μου, είτε πολύ νωρίς το πρωί είτε πολύ αργά το βράδυ. Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία για μένα είναι οι παρέες και οι φίλοι στους οποίους θα εμπιστευόμουν ακόμα και τη ζωή μου. Ένα στήριγμα έξω από την οικογένεια, που όμως νιώθω σαν να είναι η οικογένεια μου. Νομίζω ότι αυτό που φοβάμαι πιο πολύ είναι να πληγωθώ ή να απογοητευτώ και, αντίστοιχα, να πληγώσω ή να απογοητεύσω κάποιον για τον οποίο νοιάζομαι.
Με εκνευρίζουν άπειρα πράγματα, από τα πιο απλά και καθημερινά μέχρι τα πιο άκυρα. Περισσότερο απ’ όλα, μάλλον, με ενοχλεί η έλλειψη κατανόησης και εμπιστοσύνης. Αυτό όμως που με θυμώνει περισσότερο είναι η αδικία απέναντι σε ανθρώπους που είναι πιο αδύναμοι, είτε ψυχικά είτε σωματικά. Αυτό που με κάνει χαρούμενη είναι η έλλειψη δράματος και βαβούρας. Η ησυχία και η ψυχραιμία, πάντα συνοδευόμενη με λίγη από την αγαπημένη μου μουσική. Όταν τελειώσω το σχολείο, θέλω να ασχοληθώ με κάτι που έχει σχέση με την υγεία. Με ενδιαφέρει η ιατροδικαστική, αλλά και κάτι στον τομέα της βιολογίας δεν θα με χαλούσε.
Αυτό που με κάνει χαρούμενη είναι η έλλειψη δράματος και βαβούρας. Η ησυχία και η ψυχραιμία, πάντα συνοδευόμενη με λίγη από την αγαπημένη μου μουσική.
Είμαι περήφανη για το ότι ξέρω να τα βγάζω πέρα σε όλες τις καταστάσεις και να σώζω και τους άλλους μαζί. Υπάρχει μια κοπέλα την οποία θαυμάζω για την οποία είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο όταν ήμουν μικρή. Στην Τετάρτη Δημοτικού είχα κάνει και μια εργασία γι’ αυτήν. Τη λένε Ashley Fiolek και είναι κωφή οδηγός μοτοκρός και πρωταθλήτρια. Έσπασε όλα τα στερεότυπα.
Αυτό που θέλω είναι να βγάλω όλους τους τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή μου και να βρω την εσωτερική μου ηρεμία. Δεν με ρωτήσατε τι είναι αυτό που πραγματικά αγχώνει τα κορίτσια σήμερα. Περάστε μία μέρα μέσα σε μια τάξη Λυκείου και θα δείτε. Είναι ένας καθημερινός πόλεμος κριτικής και σχολίων, πολύ πιο προσβλητικών απ’ όσο μπορείτε να φανταστείτε.
Α. 12 ετών, μαθήτρια Α Γυμνασίου
Το να είσαι κορίτσι σήμερα είναι πολύ ωραίο, γιατί σε κάνει να νιώθεις δυνατή και να έχεις αυτοπεποίθηση. Μέσα στη μέρα μου, ιδανικά, μου αρέσει να είμαι με τις φίλες μου και να βγαίνουμε βόλτες ή να πηγαίνουμε η μία στο σπίτι της άλλης, αλλά και να κάνω ενόργανη. Το πιο σημαντικό για μένα είναι να έχω στη ζωή μου την οικογένειά μου και τους φίλους μου. Δεν έχω κάτι που να με φοβίζει. Κάτι που με θυμώνει πολλές φορές είναι ο αδελφός μου. Δεν υπάρχει κάτι που να με στενοχωρεί.
Χαρούμενη με κάνουν η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, οι συγγενείς μου και τα ψώνια. Όταν μεγαλώσω, θα ήθελα να γίνω ηθοποιός.
Αυτό που μου αρέσει σε μένα είναι το σώμα μου, το πρόσωπό μου και τα μαλλιά μου. Ένα άτομο που θαυμάζω αρκετά είναι η Μαρίλια Μητρούση, μια ηθοποιός από μια σειρά. Θαυμάζω πολύ και τη μαμά μου, που κάνει τα πάντα για εμάς. Αυτό που ονειρεύομαι για το μέλλον μου είναι να γίνω διάσημη ηθοποιός, να κάνω μια καλή οικογένεια και να έχω καλούς φίλους.
Χ. 12 ετών, μαθήτρια στηριζόμενη από το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας
Είναι περισσότερο δύσκολο παρά ωραίο να είσαι κορίτσι σήμερα, γιατί έχεις περισσότερες ευθύνες από τα αγόρια, έχεις και περίοδο, αλλά και τόσα άλλα πράγματα. Αυτό που απολαμβάνω να κάνω μέσα στη μέρα μου είναι να ακούω μουσική και να βλέπω ταινίες. Συνήθως αυτά τα δύο. Τι είναι σημαντικό για μένα να έχω στη ζωή μου; Τι θα έκανε τη ζωή μου καλύτερη; Για να είμαι ειλικρινής, αυτό που κάνει τη ζωή σου ευκολότερη είναι τα χρήματα. Οπότε θα ήθελα να έχουμε εγώ και η μητέρα μου χρήματα, για να ζούμε πιο άνετα. Αυτό που με φοβίζει είναι μήπως πάθει κάτι η μαμά μου. Και αυτό που με θυμώνει περισσότερο από όλα είναι όταν η μαμά μου ζορίζεται ή όταν κάποιος της μιλάει άσχημα και υποτιμητικά.
Στεναχωριέμαι όταν βλέπω τη μαμά μου να κλαίει ή να είναι λυπημένη. Αντίθετα, αυτό που με κάνει χαρούμενη είναι να είμαστε παρέα με τη μαμά μου και να γελάμε. Εκείνη τη στιγμή νιώθω σαν να είμαι στον παράδεισο.
Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω επιτυχημένη, για να μπορώ να προσφέρω στη μητέρα μου μια καλή ζωή. Δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς μου αρέσει στον εαυτό μου. Νομίζω ότι, περισσότερο από όλα, μου αρέσουν τα μάτια μου. Οι γυναίκες που θαυμάζω, εκτός από τη μαμά μου, είναι κάποιες τραγουδίστριες. Η Billie Eilish, η Sabrina Carpenter και η Ariana Grande. Για το μέλλον μου, ονειρεύομαι να γίνω επιτυχημένη και να έχω μια καλή και άνετη ζωή.
Β. 12 ετών, μαθήτρια Α’ Γυμνασίου
Το να είσαι κορίτσι σήμερα είναι τέλειο! Είναι και δύσκολο, γιατί υπάρχουν περισσότερα πράγματα που κάνουμε από τα αγόρια.
Μέσα στη μέρα μου απολαμβάνω να σκρολάρω στο Instagram ή στο Snapchat, να διαβάζω, να παίζω πιάνο και να ακούω μουσική. Σημαντικό για μένα είναι να έχω την οικογένειά μου και τις φίλες μου στη ζωή μου. Αυτές, μαζί με τη μάθηση, κάνουν τη ζωή μου καλύτερη. Με φοβίζει να κυκλοφορώ μόνη μου τα βράδια. Με θυμώνει η αδερφή μου. Με στενοχωρεί που θα γράψουμε εξετάσεις το καλοκαίρι. Χαρούμενη με κάνουν τα πατίνια. Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω κομμώτρια. Μου αρέσουν το πρόσωπό μου και τα μαλλιά μου. Θαυμάζω τις κολλητές μου και τις ξαδέρφες μου. Για το μέλλον μου, ονειρεύομαι να είμαι για πάντα μαζί με τις κολλητές μου, να κάνω δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, να τα πάω καλά στο πανεπιστήμιο και στις εξετάσεις και να βγάζω χρήματα.
Μ. 11 ετών, μαθήτρια ΣΤ’ δημοτικού
Το να είσαι κορίτσι σήμερα είναι ωραίο και δύσκολο λόγω περιόδου, ανάπτυξης και όλων αυτών. Μέσα στη μέρα μου απολαμβάνω να μιλάω με την κολλητή μου. Σημαντικό για μένα είναι η οικογένειά μου. Με φοβίζει να μην πάθουν κάτι οι δικοί μου άνθρωποι. Θυμώνω όταν βλέπω κάποια συγκεκριμένα παιδιά στο σχολείο. Με στεναχωρεί να βλέπω κάποιους δικούς μου ανθρώπους να στεναχωριούνται. Με κάνει χαρούμενη να παίζω με φίλους, να είμαι με την οικογένειά μου και άλλους αγαπημένους μου ανθρώπους. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ηθοποιός.
Μου αρέσει ο εαυτός μου έτσι όπως είμαι. Θαυμάζω μια φίλη μου αθλήτρια από το σχολείο, την αδερφή μου, τη μητέρα μου (και τον μπαμπά μου). Δεν θέλω να σκέφτομαι το μέλλον, μόνο το παρόν.
Μια κουβέντα μεταξύ κοριτσιών
H A. 13 χρονών και η Ζ. 8 ετών έφτασαν στην Ελλάδα σαν πρόσφυγες από χώρες της Μέσης Ανατολής και γνωρίστηκαν στα μαθήματα ελληνικών και ενισχυτικής διδασκαλίας της Μετάδρασης. Με το ερωτηματολόγιο στα χέρια και με τη βοήθεια της δασκάλας τους άρχισαν να κουβεντιάζουν και να αναρωτιούνται και οι ίδιες πως είναι να είσαι κορίτσι σήμερα. «Πιστεύω ότι η ζωή είναι δύσκολη για τα κορίτσια», είπε η Α.. «Εγώ θα ήθελα να είμαι πιο μεγάλη» είπε η Ζ. Και οι δύο απολαμβάνουν να βλέπουν TikTok μέσα στη μέρα τους. «Θέλετε να μάθετε τι δεν μου αρέσει να κάνω; Να πηγαίνω σχολείο. Την Ζ. δεν χρειάζεται να τη ρωτήσετε, γιατί θα πει το ίδιο», λέει η Α. «Δεν μας αρέσει το σχολείο, αλλά μας αρέσει να μαθαίνουμε. Για να μεγαλώσουμε και να γίνουμε κάτι ωραίο. Εγώ θέλω να γίνω παιδίατρος», συμπληρώνει η Ζ.
Αυτό που που είναι το πιο σημαντικό στη ζωή τους είναι η οικογένεια. «Η Ζ. εννοεί πως το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή της είναι το κινητό της, αλλά δεν το λέει», σχολιάζει η Α. γελώντας. «Κινητό και οικογένεια», διορθώνει η Ζ. Η Α. φοβάται μήπως δεν πραγματοποιηθούν τα όνειρά της. Η Ζ. φοβάται μήπως κάποιος φύγει από τη ζωή όσο εκείνη είναι ακόμη μικρή. H Α. θυμώνει όταν οι γονείς της φωνάζουν ή όταν κάποιος από τους δύο είναι άρρωστος. Η Ζ. έχει τις δικές της, πιο καθημερινές αφορμές για θυμό. Όταν επιστρέφει σπίτι και δεν υπάρχει κάτι να φάει ή όταν, μια φορά, της έπεσε το κινητό και έσπασε.
Για τη Ζ., η χαρά και η στενοχώρια έχει να κάνει με τις μετακινήσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τη χώρα καταγωγής της. Χαίρεται όταν πάει στη χώρα της και λυπάται όταν πρέπει να επιστρέψει στην Ελλάδα «Γιατί εκεί είναι η μισή οικογένειά μου». «Κι εμένα με στεναχωρεί όταν πηγαίνουμε στη χώρα μου και μετά πρέπει να επιστρέψω Και κάτι άλλο… Όχι, μόνο αυτό», λέει η Α.
Η Α. θέλει να γίνει οδοντίατρος και να πάει στην Ιταλία. «Αλλά τίποτα δεν θα γίνει από αυτά…» λέει. «Γιατί είναι δύσκολο. Επειδή είμαι εδώ και είμαι ξένη, ξέρετε…». Η Ζ. θέλει κι εκείνη να γίνει γιατρός, συγκεκριμένα παιδίατρος.
Όταν σκέφτονται τι τους αρέσει στον εαυτό τους, η Α. λέει «το ύψος μου. Και που είμαι λεπτή». Η Ζ. «το πρόσωπό μου και τα μαλλιά μου». Η Α. θαυμάζει τις γυναίκες που έχουν καταφέρει να πραγματοποιήσουν όσα ονειρεύεται η ίδια. Η Ζ. θαυμάζει «ένα κορίτσι που να είναι καλό στο σχολείο. Αλλά και όλα τα κορίτσια που πιστεύουν ότι θα γίνουν κάτι καλό». Για το μέλλον, η Α. έχει πολλά όνειρα: «Εκτός από το να γίνω οδοντίατρος και να πάω Ιταλία, να έχω ένα μεγάλο αυτοκίνητο. Να πάω σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες». Η Ζ. θέλει κι εκείνη να γίνει παιδίατρος και να έχει αυτοκίνητο. «Όποιο να ’ναι. Ένα κανονικό. Και να έχω μια ταυτότητα που να μπορώ να πάω όπου θέλω. Και όταν μεγαλώσω να γίνω λεπτή».
Ε, 14 ετών, μαθήτρια στηριζόμενη από το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας
To να είσαι κορίτσι περιλαμβάνει πολλά ωραία πράγματα και είμαι πραγματικά περήφανη που είμαι κορίτσι αλλά πιστεύω ότι θα δυσκολευτώ περισσότερο στη ζωή μου λόγω του φύλου μου και πως δεν θα νιώσω ποτέ τόσο ελεύθερη όσο ένας άντρας γιατί θα φοβάμαι. Αυτό που είναι σημαντικό για μένα είναι να έχω τη σιγουριά ότι θα γυρίσω σπίτι μου, θα δω τους αγαπημένους μου και θα έχω να φάω. Αυτό με κάνει να νιώθω ασφάλεια και είναι το πιο σημαντικό για μένα. Με θυμώνει πολύ η αδικία. Για παράδειγμα όταν κάποιος δεν τιμωρείται για κάτι κακό που έκανε. Αλλά και όταν κάποιος προσπαθεί να με αδικήσει, όπως τις φορές που οι καθηγητές μου δεν με αφήνουν να μιλήσω. Αυτό που μου αρέσει σε μένα είναι ότι έχω πειθαρχία, αυτοσυγκράτηση και λογική σκέψη. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω δικαστής ή δικηγόρος ή εισαγγελέας ή ερευνήτρια.
Αυτά ήταν οχτώ κορίτσια, οχτώ διαφορετικοί κόσμοι, με τα δικά τους λόγια, αφιλτράριστα. Κορίτσια που θα γίνουν οι γυναίκες του αύριο, αυτές που θα παλέψουν για την ισότητα, τα δικαιώματα των γυναικών και για μια καλύτερη ζωή για όλες μαζί και για κάθεμια ξεχωριστά.
Ε. 13 ετών, μαθήτρια
Το να είσαι κορίτσι σήμερα είναι σίγουρα και δύσκολο αλλά και πολύ ωραίο παράλληλα. Πάντα θα υπάρχουν δύσκολες στιγμές που θα με αποπροσανατολίζουν, αλλά κι εγώ πάντα θα πιστεύω ότι θα ακολουθήσουν καλύτερες. Πολύ σημαντικό για μένα είναι να μπορώ να χορεύω, να ακούω μουσική, να ζωγραφίζω και να βγαίνω με τις φίλες μου. Απολαμβάνω να περνάω όμορφα και να γελάω με τις κολλητές μου, να περνάω χρόνο με την οικογένειά μου. Αν και υπάρχει και το φαγητό, που δεν μπορώ να το αποχωριστώ μερικές μέρες!
Με φοβίζει ο θάνατος και γενικά το συναίσθημα ότι περνάει ο χρόνος που θα έχω με ανθρώπους που αγαπώ. Α, και φυσικά οι κατσαρίδες! Με θυμώνει όταν νιώθω ότι δεν με καταλαβαίνουν, όταν έχουν κάποιο πρόβλημα μαζί μου και δεν μου το λένε ή όταν δεν με παίρνουν στα σοβαρά. Με στεναχωρεί αρκετά, και με θυμώνει, όταν δεν καταλαβαίνουν πώς νιώθω και δεν νοιάζεται κανείς γι’ αυτό. Επίσης, όταν προσπαθώ πολύ για κάτι και δεν τα καταφέρνω ή όταν δεν υπολογίζουν τον κόπο μου σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Μέσα σε όλα αυτά είναι και οι διαφωνίες με τους γονείς μου και τις φίλες μου.
Mε κάνει χαρούμενη, η ίδια η καθημερινότητα. Βρίσκω χαρά σε μικρές στιγμές που μπορούν να αλλάξουν τη διάθεσή μου. Όσο για το τι θα ήθελα να κάνω στο μέλλον, νομίζω ότι αυτό χρειάζεται χρόνο για να το αποφασίσει κάποιος. Πολλές φορές μπορεί να με επηρεάσουν οι γνώμες των άλλων αλλά νομίζω ότι έχω σκεφτεί περισσότερο την ψυχολογία και την αρχιτεκτονική, όσο διαφορετικά επαγγέλματα κι αν είναι μεταξύ τους. Αυτή την περίοδο, κάτι που σίγουρα μου αρέσει στον εαυτό μου είναι ότι έχω την αυτοπεποίθηση να διεκδικώ αυτό που θέλω και να βάζω πρώτα τον εαυτό μου σε κάποια θέματα. Σίγουρα θαυμάζω τις φίλες μου και κάποια διάσημα πρόσωπα, όπως όλοι μάλλον, αλλά θαυμάζω πάρα πολύ τη μαμά μου και τη νονά μου.
Στο μέλλον θέλω να είμαι με ανθρώπους που αγαπώ και να κάνω κάτι που απολαμβάνω. Θέλω, επίσης, να παραμείνω ο εαυτός μου, να έχω χρόνο να με φροντίζω και να περνάω καλά.
Δεν πειράζει να φοβόμαστε και να διστάζουμε. Πρέπει να σκεφτόμαστε όλα όσα θα πάνε πολύ καλά και να αφήνουμε το άγχος στην άκρη σε μια δύσκολη στιγμή. Ούτως ή άλλως, στη ζωή θα υπάρξουν και τα θετικά και τα αρνητικά.
Σ. 13 ετών, μαθήτρια
Τίποτα στην ζωή δεν είναι μόνο ωραίο ή μόνο δύσκολο. Το να είσαι κορίτσι περιέχει όμορφες αλλά και άσχημες στιγμές. Απολαμβάνω να τρώω, να χορεύω, να ζωγραφίζω, να ακούω μουσική και να κάνω καλλισθενική γυμναστική. Αυτό που είναι σημαντικό στη ζωή μου είναι η μουσική, ο χορός η άσκηση και το καλύτερο, το φαγητό. Φοβάμαι το συναίσθημα του να χάνεις κάποιον που αγαπάς. Με στεναχωρούν τα μαθήματα, κάποιες διαφωνίες με τις φίλες μου και τους γονείς μου. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα τι θα γίνω όταν μεγαλώσω αλλά σκέφτομαι μαθηματικός ή κάτι σχετικό με θετική κατεύθυνση. Θαυμάζω τις φίλες μου και κάποιες τραγουδίστριες. Τους celebrities γενικα. Στο μέλλον ονειρεύομαι να κάνω κάτι που θα με κάνει χαρούμενη και θα το απολαμβάνω. Αν θα ήθελα να πω κάτι είναι ότι γενικά η ζωή είναι δύσκολη αλλά μαθαίνουμε μέσα από τις δυσκολίες να καταφέρουμε να πετύχουμε τους στόχους μας.