Αυγ 28, 2026 ΠΡΟΣΩΠΑ & ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ντόλι Πάρτον: «Αν θέλεις το ουράνιο τόξο, πρέπει να αντέξεις τη βροχή»

Η γυναίκα που έβαλε την κάντρι στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα με στρας και περούκες κόντρα στα στερεότυπα και χωρίς να ξεχάσει τις ρίζες της.

Αυγ 28, 2026 ΠΡΟΣΩΠΑ & ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ντόλι Πάρτον: «Αν θέλεις το ουράνιο τόξο, πρέπει να αντέξεις τη βροχή»

Το κορίτσι από τα Smoky Mountains του Τενεσί με την πληθωρική προσωπικότητα και την αργόσυρτη μελωδική προφορά του αμερικανικού νότου. Το κορίτσι-ιέρεια της κάντρι με το ταλέντο να τους αποστομώνει όλους με τη σπιρτάδα της. Το κορίτσι που πίσω από τη λάμψη των στρας πάνω σε καουμπόικα γιλέκα έκρυβε μια ατσάλινη θέληση… δεν είναι πια μαζί μας.

Η Ντόλι Πάρτον – η «Αγία Ντόλι» της Αμερικής – έφυγε ήσυχα και γαλήνια στο αγαπημένο της Νάσβιλ, σε ηλικία 80 ετών στις 25 Αυγούστου του 2026. Αφήνει πίσω της μια τεράστια παρακαταθήκη ως τραγουδοποιός, ως ερμηνεύτρια, ως ηθοποιός, ως συγγραφέας, ως δεινή επιχειρηματίας αλλά κυρίως ως ένας άνθρωπος… φιλάνθρωπος.

Με μια πορεία επτά δεκαετιών, 10 βραβεία Grammy, περισσότερα από 100 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων και ένα ρεπερτόριο που ξεπερνά τα 3.000 τραγούδια, η Ντόλι Πάρτον «ονειρευόταν» να πεθάνει τραγουδώντας, ιδανικά πάνω στη σκηνή:

Το τραγούδι είναι ο τρόπος μου να εκφράζομαι, η θεραπεία μου.

Ένα αστέρι γεννήθηκε μ’ ένα σακί… καλαμποκάλευρο

Η Ντόλι Ρεμπέκα Πάρτον γεννήθηκε το 1946. Ήταν το τέταρτο παιδί μιας 12μελούς οικογένειας που ζούσε στα όρια της φτώχειας, σε μια ξύλινη καλύβα μ’ ένα υπνοδωμάτιο χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και τρεχούμενο νερό κοντά στις όχθες του ποταμού Λιτλ Πίτζιον, στην κομητεία Σέβιερ του ανατολικού Τενεσί.

Ο πατέρας της, Ρόμπερτ Λι Πάρτον, αγρότης σε φυτείες καπνού, είχε μόνο ένα σακί καλαμποκάλευρο να δώσει ως αμοιβή στον μεθοδιστή ιεραπόστολο που έφερε στον κόσμο την κόρη του, Ντόλι και έσωσε τη σύζυγό του από έναν δύσκολο τοκετό.

Η οικογένεια Πάρτον δεν γκρίνιαζε… τραγουδούσε. Η μαμά Άβι Λι άκουγε μόνο κάντρι από το τρανζίστορ – τη μόνη «πολυτέλεια» με μπαταρίες στο σπίτι των Πάρτον. Η θεία της έπαιζε κιθάρα και έγραφε τραγούδια. Ο θείος Μπιλ Όουενς, έπαιζε κι αυτός κιθάρα και συνόδευε την ανιψιά του στις πρώτες εμφανίσεις της.

Είχα την ευλογία να έχω στην οικογένειά μου ανθρώπους που με στήριξαν να ακολουθήσω τα όνειρά μου. Σημασία έχει τα παιδιά – είτε από τους γονείς, τους συγγενείς, είτε ακόμα κι από έναν γείτονα παραδίπλα –  να παίρνουν αυτή την ενθάρρυνση και ώθηση για να φτάσουν στη δική τους άκρη του ουράνιου τόξου.

Στο «Coat of Many Colors» – μία από τις εμβληματικές επιτυχίες που γράφτηκε το 1969 – η Ντόλι Πάρτον αναφέρεται ακριβώς στο πώς μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια, αλλά πλημμυρισμένη από αγάπη.

Ξεκίνησε να τραγουδά στην ηλικία των έξι στην εκκλησία όπου ο παππούς της ήταν πάστορας. Το 1959, 13 ετών, εμφανίστηκε μαζί με τον θείο της στο Grand Ole Opry του Νάσβιλ, τη δημοφιλή εκπομπή που αποτελούσε τον «ναό» της κάντρι μουσικής. Την προλόγισε ο Τζόνι Κας! Το κοινό την κάλεσε πίσω στη σκηνή για ανκόρ τρεις φορές.

Μια «Μπάρμπι» από την επαρχία

Δεν γεννήθηκα όμορφη. Αν θέλω να δείχνω κάπως, πρέπει να το κατασκευάσω.

Και η Ντόλι Πάρτον έκανε αυτό ακριβώς από τα χρόνια της εφηβείας της μέχρι το… τέλος της ζωής της αδιαφορώντας για τα σχόλια του συντηρητικού, μικρόκοσμου του Τενεσί και τον καθωσπρεπισμό της σόουμπιζ.

Περιποιημένα κόκκινα βαμμένα νύχια, ψηλοτάκουνα και βαθύ ντεκολτέ. Η έφηβη Ντόλι ήθελε έτσι να κυκλοφορεί… και όταν κάποιοι την αποκαλούσαν χυδαία κάτι σαν δευτεροκλασάτη ή «σκουπίδι», εκείνη απαντούσε: «Αυτό θέλω να γίνω». Ή όπως το τραγούδησε η ίδια στο 42ο άλμπουμ της καριέρας της: I’m just a backwoods Barbie / too much make-up, too much hair (Είμαι απλώς μια Μπάρμπι από την επαρχία / πολύ μακιγιάζ, πολύ μαλλί)

Το 1964 έγινε το πρώτο μέλος στην οικογένειά της που αποφοίτησε από το λύκειο. Μία από τις τελευταίες ημέρες της σχολικής χρονιάς ζητήθηκε από όλους τους μαθητές της τάξης της να σηκωθούν όρθιοι και να πουν τι θα ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους. Όταν ήρθε η σειρά της, δήλωσε απλά:

Θα πάω στο Νάσβιλ και θα γίνω σταρ.

Επιβιβάστηκε μόνη σ’ ένα Greyhound (τα ΚΤΕΛ των ΗΠΑ) με προορισμό την «πρωτεύουσα» της κάντρι. Πολλές οι στερήσεις στην αρχή, αλλά μέσα σ’ ένα χρόνο, σε ηλικία 19 ετών, η Ντόλι Πάρτον υπέγραψε το πρώτο της δισκογραφικό συμβόλαιο και συνάντησε τον Καρλ Ντιν, τον σύντροφο της ζωής της ή όπως τον αποκαλούσε: «το σπίτι της». Παντρεύτηκαν δύο χρόνια αργότερα και παρέμειναν μαζί μέχρι τον θάνατό του το 2025.

Υπήρχε ένα καθαριστήριο πιο κάτω από το μικρό διαμέρισμα όπου θα έμενα. Την ίδια λοιπόν μέρα που πήγα στο καθαριστήριο, περνάει από εκεί ένας εμφανίσιμος άντρας με το αυτοκίνητο και μου λέει κάτι σαν: “Έ, θα καείς από τον ήλιο εδώ έξω”. Κι εγώ του απάντησα κάτι χαζό, του στιλ: “Εσένα τι σε νοιάζει;”. Αρχίσαμε να μιλάμε και, δύο χρόνια μετά, παντρευτήκαμε. Είμαστε ακόμα παντρεμένοι, κι αυτό ήταν όλο.

Η Ντόλι και ο Καρλ δεν απέκτησαν παιδιά.

Jolene: Ένας ύμνος για τη γυναικεία ανασφάλεια

To 1974, μετά από έξι χρόνια γάμου με τον Καρλ Ντιν, η Ντόλι Πάρτον έγραψε μία από τις μεγαλύτερες και πιο διαχρονικές επιτυχίες της εμπνευσμένη από μια δική της ανασφάλεια που αγγίζει πολλές γυναίκες. Η «Jolene» είναι η «άλλη γυναίκα», την οποία που φοβάται κάθε γυναίκα είτε έχει, είτε δεν έχει λόγο για αυτό.

Είχε όλα όσα δεν είχα εγώ, όπως μακριά πόδια – ξέρεις, ήταν γύρω στο 1,80. Είχε όλα αυτά τα προσόντα που δεν διαθέτει μια κοντούλα, μινιατούρα σαν εμένα, είχε πει η Πάρτον στο δίκτυο NPR. Οπότε, όσο όμορφη κι αν είναι μια γυναίκα, πάντα νιώθεις μια απειλή τις άλλες γυναίκες, τελεία και παύλα.

Η «Jolene» ήταν υπαρκτό πρόσωπο, μια κοκκινομάλλα ταμίας τράπεζας που φέρεται να φλέρταρε με τον Καρλ Ντιν.

«I Will Always Love You»: Ο Πόρτερ, ο Έλβις και η Γουίτνεϊ Χιούστον

Το 1966 η Ντόλι Πάρτον συστήθηκε δισκογραφικά στο κοινό με το άλμπουμ «Hello, I’m Dolly» με πρώτο τραγούδι το «Dumb Blonde», ένα προφητικό «μανιφέστο» για την ίδια που χρειάστηκε πολλές φορές να λογοδοτήσει ως γυναίκα για την εμφάνισή της και για το στερεότυπο της «χαζής ξανθιάς».

Δεν με ενοχλούν τα αστεία για τις χαζές ξανθές. Αφενός ξέρω ότι δεν είμαι χαζή, αφετέρου ξέρω ότι σίγουρα δεν είμαι ξανθιά.

Το «Dumb Blonde» όμως ήταν αυτό που άνοιξε πόρτες αφού τράβηξε την προσοχή του δημοφιλούς τηλεαστέρα Πόρτερ Γουάγκονερ, ο οποίος αναζητούσε εκείνη την περίοδο ένα κορίτσι για τα φωνητικά δίπλα του. Η Ντόλι Πάρτον βρέθηκε στο τηλεοπτικό «Porter Wagoner Show» και τα επόμενα επτά χρόνια οι δυο τους διαμόρφωσαν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ντουέτα της κάντρι.

Η σχέση τους ήταν περίπλοκη. Ο Πόρτερ δεν θα άφηνε μια γυναίκα «dumb blonde» να τον επισκιάσει. Φάνηκε από την πρώτη κιόλας εμφάνισή της στο σόου, όταν ο Γουάγκονερ διέκοψε απότομα την τρακαρισμένη Πάρτον πριν καν ολοκληρώσει το τραγούδι της. Οι εντάσεις αυξάνονταν όσο η σόλο καριέρα της Πάρτον προχωρούσε. Στο βιβλίο της «Star of the Show: My Life on Stage», η Ντόλι Πάρτον έγραψε πως ο Γουάγκονερ έβλεπε την επιτυχία της μακριά από τη δική του εκπομπή ως «απειλή».

Ήταν μια σχέση αγάπης και μίσους. Τσακωνόμασταν σαν τον σκύλο με τη γάτα. Ήμασταν και οι δύο πολύ παθιασμένοι άνθρωποι. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην κάνω αυτό που είχα βάλει στο μυαλό μου. Όπως δεν υπήρχε περίπτωση να μην γίνει αυτό που εκείνος θεωρούσε ότι έπρεπε να κάνω.

Η πρώτη υποψηφιότητα για Grammy με το τραγούδι «Joshua» έφερε και το τέλος της συνεργασίας με τον Γουάγκονερ. Το αντίο «σφραγίστηκε» με ένα τραγούδι: η Ντόλι Πάρτον έγραψε το «I Will Always Love You» για τον παρτενέρ της στη μουσική.

Πώς αντέδρασε ο Γουάγκονερ; Αφού πρώτα παραδέχθηκε ότι «είναι το πιο όμορφο τραγούδι που έχω ακούσει ποτέ» μετά κατέθεσε αγωγή ζητώντας 3 εκ. δολάρια από την Ντόλι Πάρτον για αθέτηση του συμβολαίου της. Για να αποφύγουν μια μακρά δικαστική μάχη η Πάρτον συμβιβάστηκε να καταβάλει αποζημίωση ενός εκ. δολαρίων. Δεν είχε τότε το ποσό και το αποπλήρωσε σε δόσεις…

Την ίδια χρονιά, ο Έλβις Πρίσλεϊ εξέφρασε την επιθυμία να ηχογραφήσει το τραγούδι. Η Πάρτον αρνήθηκε όταν ο μάνατζερ του «Βασιλιά» απαίτησε τα μισά πνευματικά δικαιώματα της σύνθεσης. Είχε μάθει από τον αγρότη πατέρα της ότι τα τραγούδια είναι σαν τα σπαρτά. Αν δεν σου ανήκει η σοδειά, η οικογένειά σου θα μείνει νηστική.

Το έχω πει αρκετές φορές: τα τραγούδια μου είναι τα παιδιά μου και περιμένω να με συντηρήσουν όταν πια θα έχω γεράσει.

Αυτό ακριβώς συνέβη το 1992, όταν η Γουίτνεϊ Χιούστον μετέτρεψε το «I Will Always Love You» σε παγκόσμιο φαινόμενο. Η Πάρτον «έβγαλε» εκατομμύρια από τα πνευματικά δικαιώματα.

9 με 5 στη γραφομηχανή του Χόλιγουντ

Το Χόλιγουντ καλούσε την Πάρτον, αλλά εκείνη δεν το σήκωσε το ακουστικό. Η μάνατζερ και παντοτινή φίλη της, Σάντι Γκάλιν, την ενθάρρυνε να κάνει το μεγάλο βήμα. Η ίδια, σε συνέντευξή της είχε πει ότι δεν είχε νιώσει ποτέ τη μεγάλη επιθυμία να πρωταγωνιστήσει σε ταινίες, αλλά γνώριζε – ως οξυδερκής άνθρωπος και επιχειρηματίας – ότι αυτό θα μπορούσε να είναι μια εξαιρετικά κερδοφόρα στροφή. Μια επιτυχία στο box office θα της έδινε την οικονομική ελευθερία να κάνει ό,τι ήθελε με τη μουσική της.

Η αρχή έγινε με την εργασιακή, φεμινιστική κωμωδία εκδίκησης «9 με 5» δίπλα στις Τζέιν Φόντα και Λίλι Τόμλιν. Μια ταινία που βασίστηκε στη δράση της οργάνωσης «9 to 5» (Εθνική Ένωση Εργαζόμενων Γυναικών) – ένα δημοφιλές κίνημα γυναικών υπαλλήλων γραφείου. Η ιδρύτρια της οργάνωσης Κάρεν Νούσμπαουμ και η Τζέιν Φόντα γνωρίστηκαν σε μία από τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις της εποχής και η πάντα δραστήρια Φόντα γνώριζε τη δύναμη της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Η Τζέιν Φόντα, η οποία ήταν και παραγωγός στην ταινία, ήθελε δίπλα της την Ντόλι Πάρτον αλλά υπό έναν όρο: να γράψει το τραγούδι των τίτλων. Η Φόντα ήξερε πού απευθυνόταν. Η άπειρη υποκριτικά Πάρτον ήταν μια γυναίκα εργαζόμενη από την ηλικία των 19 ετών σ’ ένα  ανδροκρατούμενο είδος μουσικής που βίωσε τον σεξισμό και τις διακρίσεις για χρόνια δίπλα σε έναν άνδρα, τον Πόρτερ Γουάγκονερ.

Στα γυρίσματα της ταινίας η Πάρτον παρατηρούσε τους χώρους, τους εργαζόμενους και αμήχανα χτυπούσε τα περιποιημένα νύχια της, δημιουργώντας έναν ήχο που έμοιαζε με τον ήχο γραφομηχανής. Ο ήχος μιας μηχανής – σήμερα πληκτρολόγιο – που στα αχανή γραφεία ανοιχτού τύπου «πνίγει» κάθε φωνή από άνθρωπο-εργαζόμενο. Η Τζέιν Φόντα έχει δηλώσει πως κατάλαβε αμέσως ότι δεν επρόκειτο απλώς για ένα τραγούδι τίτλων, αλλά για έναν ύμνο.

Η ταινία σημείωσε σαρωτική επιτυχία. Εργαζόμενες και εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο ταυτίστηκαν με την τριάδα Φόντα-Τόμλιν-Πάρτον που φαντασιωνόταν διάφορα «κακά» για το φαλλοκρατικό αφεντικό τους. Ωστόσο, όπως σημειώνει το περιοδικό TIME «ίσως όμως η πιο αντισυμβατική πράξη της Πάρτον ήταν η απόφασή της να αφοσιωθεί στην καριέρα της και να μην κάνει παιδιά, σε μια εποχή που στις ΗΠΑ κυριαρχούσε η ατζέντα για την επιστροφή στις παραδοσιακές οικογενειακές αξίες της γυναίκας συζύγου, μητέρας και νοικοκυράς».

Από την άλλη, αν κάτι σιχαινόταν η Ντόλι Πάρτον, ήταν οι ταμπέλες. Ουδέποτε δήλωσε «στρατευμένη» φεμινίστρια αλλά ήταν αυτή που είπε:

Ήμουν η πρώτη γυναίκα που έκαψα το σουτιέν μου. Η Πυροσβεστική χρειάστηκε 4 ημέρες για να το σβήσει.   

Απέξω γυναίκα από μέσα… άνδρας

Μοιάζω με γυναίκα αλλά σκέφτομαι σαν άντρας. Έχω κάνει δουλειές με άντρες που νομίζουν ότι είμαι τόσο χαζή όσο φαίνομαι. Μέχρι να καταλάβουν ότι δεν είμαι, έχω πάρει τα λεφτά και έχω φύγει.

Το 2022 η Ντόλι Πάρτον συμπεριλήφθηκε στη λίστα του Forbes με τις πλουσιότερες, αυτοδημιούργητες γυναίκες των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2025 πάλι το Forbes υπολόγισε την καθαρή περιουσία της σε περίπου 450 εκατ. δολάρια. Οι αριθμοί λένε την αλήθεια και η Ντόλι Πάρτον έχτισε αδιαμφησβήτητα το δικό της success story, ένα «αμερικανικό όνειρο» όπως η ίδια το αντιλαμβανόταν.

Μετράω πάντα τις χαρές στη ζωή και όχι τα λεφτά μου. Δεν δουλεύω για τα χρήματα, δεν το έκανα ποτέ.

Η επιχειρηματίας Πάρτον είχε τη δική της δισκογραφική εταιρεία, τη Dolly Records. Το 1986 άνοιξε το θεματικό πάρκο Dollywood στους πρόποδες των αγαπημένων της Smoky Mountains.

Το 2025 λανσάρισε τη σειρά καλλυντικών Dolly Beauty, ενώ τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους εγκαινίασε τον ταξιδιωτικό σταθμό Dolly’s Tennessean Travel Stop. Το κατάστημα διαθέτει μια δική της, ξεχωριστή μάρκα καφέ με την ονομασία Cup of Ambition («Φλιτζάνι Φιλοδοξίας») – μια ευθεία αναφορά στο βραβευμένο με Grammy τραγούδι της «9 to 5».

Στην 70χρονη καριέρα της απέσπασε πολλά βραβεία και διακρίσεις αλλά κατά την ίδια το μεγαλύτερο επίτευγμά της ήταν η αφοσίωσή της στους συνανθρώπους της.

Απλώς αγαπώ τους ανθρώπους. Όταν κοιτάζω το κοινό, βλέπω την οικογένειά μου. Βλέπω το θεϊκό φως, την καλοσύνη μέσα στον καθένα, ακόμα κι αν οι ίδιοι δεν μπορούν να τη δουν.

Unsplash

Το χρονικό μιας φιλανθρωπικής δράσης… ζωής

  • 1988-1989: Ίδρυμα Dollywood & Πρόγραμμα «Buddy»
    Το Dollywood Foundation συστήθηκε στη γενέτειρά της, κομητεία Σέβιερ, για να εκλείψει το φαινόμενο της σχολικής διαρροής, της πρόωρης εγκατάλειψης μαθητών από το σχολείο. Μέσω του προγράμματος «Buddy» ($500 σε κάθε μαθητή που αποφοιτούσε), η σχολική διαρροή μειώθηκε από το 35% στο μόλις 6%.
  • 1991: Καταφύγιο Αετών
    Στο Dollywood δημιουργήθηκε ένα στεγασμένο καταφύγιο 2.800 τ.μ. για τραυματισμένους φαλακρούς αετούς. Για τη συμβολή της στην προστασία του εθνικού πτηνού των ΗΠΑ η Ντόλι Πάρτον τιμήθηκε το 2003 από την υπηρεσία Αλιείας και Άγριας Ζωής των ΗΠΑ.
  • 1995: Βιβλιοθήκη Φαντασίας-Μια Παγκόσμια Εκστρατεία
    Στη μνήμη του πατέρα της, που δεν έμαθε ποτέ γραφή και ανάγνωση, ιδρύθηκε η Imagination Library (Βιβλιοθήκη Φαντασίας), προσφέροντας ένα δωρεάν βιβλίο κάθε μήνα σε παιδιά έως 5 ετών. Έως το 2025 και μετά από 30 χρόνια προσφοράς, το πρόγραμμα είχε «μοιράσει» περισσότερα από 304 εκατομμύρια δωρεάν βιβλία σε όλο τον κόσμο.
  • 2000-2007: Υποτροφίες & Ενίσχυση της Υγείας
    Ετησίως η Ντόλι Πάρτον – με δικά της λεφτά – προσφέρει μια πανεπιστημιακή υποτροφία ύψους 15.000 δολαρίων σε πέντε τελειόφοιτους λυκείου της κομητείας Σέβιερ του Τενεσί. Η υποτροφία απονέμεται σε όσους «έχουν ένα όνειρο που θέλουν να κυνηγήσουν και μπορούν να επικοινωνήσουν με σαφήνεια και δέσμευση για την υλοποίησή του». Το 2007 συγκέντρωσε 1 εκ. δολάρια για την ανέγερση του νοσοκομείου LeConte Medical Center, στο οποίο στεγάζεται πλέον το Κέντρο Γυναικείων Υπηρεσιών «Dolly Parton».
  • 2016: «My People Fund» για τις πυρκαγιές
    Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στο ανατολικό Τενεσί, έστησε έναν τηλεμαραθώνιο συγκεντρώνοντας πάνω από 13 εκ. δολάρια. Παράλληλα, μέσω του My People Fund παρείχε χίλια δολάρια μηνιαίως σε οικογένειες που έχασαν τα σπίτια τους.
  • 2017-2022 Δωρεές στην Ιατρική Έρευνα
    Ένα εκ. δολάρια πήγαν στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο Vanderbilt στη μνήμη της ανιψιάς της που νίκησε τη λευχαιμία (2017). Το 2020 η Ντόλι Πάρτον δώρισε πάλι ένα εκατομμύριο δολάρια στην έρευνα του εμβολίου της Moderna κατά του κορονοϊού, ενώ το 2022 χρηματοδότησε με επιπλέον ένα εκατομμύριο την έρευνα για τις παιδιατρικές λοιμώξεις.
  • 2021-2022 Πλημμύρες & Δωρεάν Σπουδές για Εργαζομένους
    000 δολάρια έφτασαν στους πληγέντες από τις πλημμύρες στο Τενεσί (2021), ενώ το 2022 η Dollywood Co. Ανακοίνωσε ότι θα καλύψει το 100% των διδάκτρων και των βιβλίων για οποιονδήποτε εργαζόμενό της επιθυμεί να σπουδάσει.
  • 2023-2024 Στρατός Σωτηρίας & Τυφώνας Helene
    Το 2023 ο Στρατός της Σωτηρίας έλαβε ένα εκ. δολάρια από την Ντόλι Πάρτον (προσφέροντας περίπου 2,5 εκατομμύρια γεύματα), ενώ το 2024 έδωσε συνολικά 2 εκ. δολάρια (προσωπικά και μέσω των επιχειρήσεών της) για τους πληγέντες του τυφώνα Helene.

Μουσικά η Ντόλι Πάρτον έβαλε την καθαρόαιμη αμερικανική κάντρι στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα. Το έκανε και ο Τζόνι Κας με πολύ διαφορετικό τρόπο. Και οι δύο έμειναν πιστοί στις αξίες τους. Αλλά η Ντόλι Πάρτον ήταν η γυναίκα που ξεχώρισε στην κάντρι, σε μια εποχή που οι γυναίκες αντιμετωπίζονταν με περιφρόνηση στη μουσική βιομηχανία.

Το στιλ της Ντόλι Πάρτον, είχε στρας, είχε περούκες, είχε ευγένεια και πάντα ένα πλατύ χαμόγελο. Η ίδια είχε δηλώσει πως ήλπιζε να τη θυμούνται για τα τραγούδια που έγραψε· ως έναν άνθρωπο που έπαιρνε πάντα στα σοβαρά τη δουλειά του, αλλά ποτέ τον εαυτό του.

Μην αγνοείς ποτέ τις ρίζες σου, το σπίτι σου ή τα μαλλιά σου.

Αυτός ο αυτοσαρκασμός τα λέει όλα για την Ντόλι Πάρτον.

Διαβάστε επίσης