Έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Μαζωνάκης, σε ηλικία 54 ετών.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο δημοφιλής τραγουδιστής υπέστη ανακοπή και εξέπνευσε στο νοσοκομείο «Ελπίς».
Η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του έγινε γνωστή το απόγευμα της Τετάρτης 9 Σεπτεμβρίου, προκαλώντας σοκ στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό που τον ακολουθούσε για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες για τις συνθήκες του θανάτου του.
«Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω»
Ίσως κανένας στίχος να μην ταυτίστηκε τόσο αυθόρμητα με το όνομά του όσο εκείνος που τραγουδούσε ο ίδιος:
«Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω»
Ένας στίχος που σήμερα ακούγεται αναπόφευκτα διαφορετικά.
Γιατί ο Γιώργος Μαζωνάκης τραγουδούσε για περισσότερα από 30 χρόνια – και το έκανε με έναν τρόπο που δύσκολα μπορούσε να μπερδευτεί με οποιονδήποτε άλλον. Με τη χαρακτηριστική φωνή του, την εκκεντρική σκηνική παρουσία του, το χιούμορ και την πρόθεσή του να δοκιμάζει διαρκώς τα όρια της εικόνας που «έπρεπε» να έχει ένας λαϊκός τραγουδιστής.
Ίσως, άλλωστε, μια ακόμη φράση από το ρεπερτόριό του να περιγράφει καλύτερα αυτή την πλευρά του:
«Έτσι ήμουν, έτσι είμαι κι έτσι θα ’μαι».
Μια πορεία περισσότερων από τριών δεκαετιών
Ο Γιώργος Μαζωνάκης γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1972 και εξελίχθηκε σε μία από τις πλέον χαρακτηριστικές παρουσίες της σύγχρονης ελληνικής λαϊκής μουσικής.
Από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του μέχρι τις μεγάλες πίστες και τις συναυλίες των τελευταίων ετών, δημιούργησε μια εντελώς προσωπική καλλιτεχνική ταυτότητα. Δεν φοβήθηκε την υπερβολή, τη μόδα, την πρόκληση ή την αυτοϋπονόμευση και συχνά αμφισβήτησε, μέσα από την εικόνα του, στερεότυπα γύρω από την αρρενωπότητα και το λαϊκό τραγούδι.
Τραγούδια όπως τα «Ανήκω σε μένα», «Έτσι ήμουν», «Μου λείπεις», «Εμένα πες μου ποιος», «Η φιλοσοφία μου», «Τέσσερις», «Gucci φόρεμα» και δεκάδες ακόμη συνόδευσαν διαφορετικές περιόδους της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Ο θάνατός του ήρθε αιφνιδιαστικά, ενώ ο ίδιος παρέμενε ενεργός καλλιτεχνικά και ετοίμαζε τις επόμενες εμφανίσεις του.
Και κάπως έτσι, ο στίχος με τον οποίο συστήθηκε ξανά και ξανά στο κοινό του αποκτά σήμερα μια παράξενη, οριστική διάσταση:
«Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω».