Ομάδα ερευνητών έφτασε τη Δευτέρα 12/10 στο νησί Νικουμαρόρο, στον Ειρηνικό Ωκεανό για να εξετάσει πιθανά συντρίμμια αεροσκάφους της διάσημης και πρωτοπόρου αεροπόρου Αμέλια Έρχαρτ, η οποία εξαφανίστηκε το 1937, ενώ επιχειρούσε να κάνει τον γύρο του κόσμου με αεροπλάνο. Η ομάδα αποτελείται από μέλη του Archaeological Legacy Institute (ALI) και του Πανεπιστημίου Purdue. Οι έρευνες, οι οποίες αναμένεται να διαρκέσουν πέντε ημέρες, ενδέχεται να δυσκολέψουν λόγω των γιγάντιων καβουριών της ξηράς που ζουν στο νησί, αλλά και εξαιτίας του φαινομένου Ελ Νίνιο, το οποίο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι πλέον το ισχυρότερο που έχει καταγραφεί ποτέ.
Τα συγκεκριμένα καβούρια έχουν συνδεθεί με μία από τις πιο ασυνήθιστες θεωρίες γύρω από την εξαφάνιση της Έρχαρτ. Σύμφωνα με αυτήν, η αεροπόρος μπορεί να επέζησε από την πτώση του αεροσκάφους στο νησί, αλλά να πέθανε αργότερα, με τα καβούρια να απομακρύνουν τα οστά της. Πρόκειται για μια υπόθεση που δεν έχει αποδειχθεί.
Ποιά ήταν η Αμέλια Έρχαρτ
Η Αμέλια Έρχαρτ γεννήθηκε το 1897 στο Κάνσας των ΗΠΑ και έγινε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της παγκόσμιας αεροπορίας, σε μια εποχή που οι γυναίκες αντιμετώπιζαν σημαντικά εμπόδια σε έναν χώρο που κυριαρχούνταν από άνδρες.
Το 1932 έγινε η πρώτη γυναίκα που διέσχισε μόνη της τον Ατλαντικό με αεροπλάνο, κατακτώντας ένα σημαντικό ορόσημο στην ιστορία της αεροπορίας. Με τις πτήσεις και τις δημόσιες παρεμβάσεις της, υποστήριξε ενεργά τη συμμετοχή των γυναικών στην αεροπορία και αμφισβήτησε τα στερεότυπα της εποχής της.
Η τελευταία της πτήση
Το 1937 αποφάσισε να επιχειρήσει τον γύρο του κόσμου με το δικινητήριο αεροσκάφος Lockheed Electra, έχοντας στο πλευρό της τον πλοηγό Φρεντ Νούναν. Το εγχείρημα ήταν φιλόδοξο και απαιτούσε προσεκτικό σχεδιασμό, καθώς αρκετά σκέλη της διαδρομής περνούσαν πάνω από εκτεταμένες θαλάσσιες περιοχές. Η Έρχαρτ και ο Νούναν είχαν ήδη διασχίσει περιοχές της Νότιας Αμερικής, της Αφρικής και της Ασίας όταν έφτασαν στη Λάε της Παπούα Νέας Γουινέας. Στις 2 Ιουλίου 1937 απογειώθηκαν με προορισμό το νησί Χάουλαντ, ένα μικρό και ακατοίκητο νησί στον Ειρηνικό, όπου σχεδίαζαν να ανεφοδιαστούν. Δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους.
Παρά τις προσπάθειες εντοπισμού τους, το αεροσκάφος εξαφανίστηκε χωρίς να βρεθούν οριστικά επιβεβαιωμένα συντρίμμια ή να εξακριβωθεί τι συνέβη στους δύο επιβαίνοντες. Η επίσημη εκδοχή είναι ότι προβλήματα επικοινωνίας και δυσκολίες στον εντοπισμό του μικρού νησιού εμπόδισαν το πλήρωμα να βρει τον προορισμό του. Καθώς το αεροσκάφος εξαντλούσε τα καύσιμά του, πιθανότατα κατέπεσε στον ωκεανό. Ωστόσο, η απουσία οριστικών αποδεικτικών στοιχείων έχει τροφοδοτήσει επί δεκαετίες διαφορετικές θεωρίες. Μία από αυτές υποστηρίζει ότι η Έρχαρτ και ο Νούναν κατάφεραν να φτάσουν στο Νικουμαρόρο, όπου το αεροπλάνο τους συνετρίβη ή πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση.
Τα γιγάντια καβούρια και ο δύσκολος καιρός
Η έρευνα στο Νικουμαρόρο δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνολογία και την αρχαιολογική εμπειρία της ομάδας. Οι καιρικές συνθήκες και η κατάσταση της θάλασσας ενδέχεται να περιορίσουν σημαντικά την πρόσβαση στην ακτή, ενώ το φαινόμενο Ελ Νίνιο μπορεί να δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τις καθημερινές εργασίες. Σύμφωνα με άρθρο του BBC αρχαιολόγος Μάικλ Κρίβορ έχει εκφράσει ανησυχία για ένα καιρικό σύστημα που κινείται από ανατολικά προς δυτικά και θα μπορούσε να καταστήσει επικίνδυνη τη διέλευση από τα στενά θαλάσσια περάσματα της περιοχής. Υπάρχει, όμως, και ένας πολύ διαφορετικός κίνδυνος. Τα coconut crabs, τα μεγαλύτερα χερσαία καρκινοειδή στον κόσμο.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της αποστολής, τα μέλη της ομάδας θα διανυκτερεύουν στο πλοίο Marin Mainiku, μεταξύ άλλων εξαιτίας της παρουσίας των καβουριών, των οποίων το μέγεθος και η νυχτερινή δραστηριότητα καθιστούν δύσκολη την παραμονή στο νησί.
Το ερώτημα παραμένει. Θα βρουν τα στοιχεία που αναζητούν οι ερευνητές εδώ και δεκαετίες ή θα προστεθεί στις πολλές ανεπιβεβαίωτες εκδοχές για την τύχη της Αμέλια Έρχαρτ; Η απάντηση εξαρτάται από το αν η ομάδα θα καταφέρει να ολοκληρώσει την έρευνά της και να συγκεντρώσει αξιόπιστα στοιχεία.