Η τεχνητή νοημοσύνη έχει κατακτήσει εκτός των άλλων και ένα τεράστιο μέρος της βιομηχανίας της μόδας. Μεγάλοι οίκοι δημιουργούν εικόνες και διαφημιστικές καμπάνιες ενώ διεκδικεί χώρο ακόμη και στην πασαρέλα, όταν όμως στον αντίποδα εξυμνούν την ανθρώπινη δημιουργικότητα, το ανθρώπινο χέρι, ως το σημαντικότερο στοιχείο της ταυτότητάς τους, πόσο ειλικρινείς είναι τελικά απέναντι στο κοινό τους;
Η χριστουγεννιάτικη ταινία του οίκου Dior βρέθηκε στο επίκεντρο με αφορμή, όχι τα υπέροχα καρέ που θυμίζουν κάτι από τη μαγεία των κινουμένων σχεδίων μεταξύ ‘50s και ‘70s, αλλά επειδή γεννήθηκαν αμφιβολίες στους χρήστες των social media για τον τρόπο δημιουργίας ορισμένων εικόνων.
Dior: Τα «λάθη» που κίνησαν υποψίες
Το χριστουγεννιάτικο ταινιάκι «Christian Dior’s Night in Color», σε σκηνοθεσία του Γάλλου animator Sylvain Chomet, μεταφέρει το κοινό στο Παρίσι του 1949, όπου ο Christian Dior δημιουργεί ένα φόρεμα για τη Marlene Dietrich. Η ταινία παρουσιάστηκε ως φόρος τιμής στην παραδοσιακή αισθητική των κινουμένων σχεδίων, λίγο μετά την κυκλοφορία της όμως χρήστες άρχισαν να εντοπίζουν λεπτομέρειες που τους θύμιζαν AI εικόνες.
Αν κοιτάξεις πιο προσεκτικά το βίντεο, καρέ -καρέ και αναζητώντας παράξενα στοιχεία, θα τα εντοπίσεις. Τρανό παράδειγμα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του Dior και όχι μόνο, τα οποία από σκηνή σε σκηνή εναλλάσσονται και δεν είναι πάντα τα ίδια ενώ δεν λείπουν και τα περίεργα δάχτυλα που «μπλέκονται» παράξενα, είτε μεταξύ τους είτε με στοιχεία της υπόλοιπης εικόνας.
Επιπλέον, οι κινήσεις των χαρακτήρων, ακόμη και τα αντικείμενα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Δες για παράδειγμα την καρέκλα που τρέχει στο χιόνι μαζί με τον σκύλο του Dior και ξαφνικά αποκτά ένα ακόμη πόδι.
Όλες αυτές οι θεωρίες εντάθηκαν και από το Cartoon Brew, ωστόσο ο ίδιος ο Chomet και ο παραγωγός, Aton Soumache, αρνήθηκαν ότι χρησιμοποιήθηκε generative AI για τη δημιουργία των σχεδίων. Σε συνέντευξή τους στο Variety μάλιστα, αναγνώρισαν τη χρήση αυτοματοποιημένης παρεμβολής καρέ σε μικρό μέρος του animation, τεχνική που βοηθά στη δημιουργία ενδιάμεσων εικόνων μεταξύ ήδη σχεδιασμένων καρέ.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ανθρώπινη δημιουργία είναι η νέα πολυτέλεια;
Οι υψηλοί οίκοι μόδας μάς έχουν μάθει να θαυμάζουμε τις ώρες που απαιτούνται για ένα κέντημα, την ακρίβεια μιας ραφής, την εμπειρία ενός τεχνίτη. Γιατί, λοιπόν, να μην θεωρούμε εξίσου πολύτιμη την εργασία ενός φωτογράφου, ενός εικονογράφου ή ενός animator;
Και τη στιγμή που, οίκοι όπως ο Dior, έρχονται να μας υπενθυμίσουν τη σημαντικότητα του ανθρώπινου παράγοντα, εκείνη ακριβώς τη στιγμή έρχονται να μας γεμίσουν και με αμφιβολίες. Μπορεί όντως να μην πρόκειται για καμπάνια δημιουργημένη με τεχνητή νοημοσύνη, ακόμη κι αν οι χρήστες των social media εντόπισαν μερικά «τζιζ» σημεία, το σίγουρο είναι πως έχουμε φτάσει σε μια εποχή όπου δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε την ανθρώπινη δημιουργία από εκείνη μιας μηχανής. Και αυτό είναι σίγουρα το πιο ανησυχητικό απ’ όλα.
Ανάμεσα σε όλες τις παραπάνω πληροφορίες λοιπόν σκέφτομαι, τι είναι χειρότερο; να χρησιμοποιεί ένας οίκος μόδας τη τεχνητή νοημοσύνη ή να τη χρησιμοποιεί με τρόπους που σε βάζουν σε σκέψεις αν είναι ή όχι όντως ΑΙ;
Μην ξεχνάς πως, οι μεγαλύτεροι οίκοι πολυτελείας δεν πουλούν απλώς ρούχα, πουλούν ιστορία, τεχνογνωσία, αυθεντικότητα και την υπόσχεση πως πίσω από κάθε δημιουργία υπάρχει κάτι ξεχωριστό. Αν λοιπόν η ανθρώπινη τέχνη αποτελεί πράγματι την πολυτέλεια του μέλλοντος, το λιγότερο που μπορούμε να απαιτήσουμε είναι να μη χρειάζεται να αναρωτιόμαστε αν είναι αληθινή.