Η διαδικτυακή παρενόχληση μπορεί να ξεκινήσει με ένα φαινομενικά αθώο μήνυμα και να εξελιχθεί σε μια διαρκή κατάσταση φόβου και ανασφάλειας. Το cyberstalking, ή παρενοχλητική κυβερνοπαρακολούθηση, απέκτησε μόλις το 2025 ειδική ποινική πρόβλεψη στην ελληνική νομοθεσία, ενώ τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας αναδεικνύουν μια ιδιαίτερα ανησυχητική διάσταση. Τη μεγάλη πλειονότητα των γυναικών μεταξύ των καταγεγραμμένων θυμάτων.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΑΠΕ-ΜΠΕ, από τον Ιανουάριο έως και τον Σεπτέμβριο του 2026 καταγράφηκαν 32 υποθέσεις επίμονης διαδικτυακής παρακολούθησης, δηλαδή περισσότερες από τρεις κάθε μήνα.
Το 2025 είχαν καταγραφεί 39 υποθέσεις, εκ των οποίων οι 14 αντιμετωπίστηκαν από τη Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος (ΔΙ.ΔΙ.Κ.) του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ., ενώ οι υπόλοιπες 25 περιλαμβάνονται στα στοιχεία των αστυνομικών διευθύνσεων.
Από τα 25 καταγεγραμμένα θύματα, τα 22 ήταν γυναίκες και μόλις τρία άνδρες. Παράλληλα, 10 από τα θύματα ήταν ανήλικοι, όπως και 10 από τους καταγεγραμμένους δράστες. Ως προς το φύλο των δραστών, 22 ήταν άνδρες και τρεις γυναίκες.
Πώς εκδηλώνεται το cyberstalking
Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος, το cyberstalking δεν αφορά μεμονωμένα περιστατικά, αλλά επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές που παραβιάζουν τα προσωπικά όρια και υπονομεύουν το αίσθημα ασφάλειας του θύματος. Επίμονα μηνύματα, ανεπιθύμητες κλήσεις, ψεύτικα προφίλ και συστηματική παρακολούθηση της διαδικτυακής δραστηριότητας αποτελούν χαρακτηριστικές μορφές του. Οι δράστες, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι άγνωστοι στα θύματα, μπορούν να δημιουργούν πολλαπλούς λογαριασμούς για να παρακάμπτουν τον αποκλεισμό τους ή να προσεγγίζουν φίλους και συγγενείς αναζητώντας πληροφορίες. Η παρακολούθηση μπορεί να επεκταθεί και εκτός διαδικτύου, με ανεπιθύμητες εμφανίσεις και παρεμβάσεις στην προσωπική ζωή.
Γιατί τα θύματα αργούν να ζητήσουν βοήθεια
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η ψυχολόγος Αννίτα Λουδάρου, η παρενόχληση συχνά ξεκινά με μηνύματα που μοιάζουν με εκδήλωση ενδιαφέροντος. Όταν όμως ο αποστολέας επιμένει και αποκαλύπτει ότι γνωρίζει λεπτομέρειες της προσωπικής ζωής του θύματος, η κατάσταση γίνεται απειλητική. «Οι περισσότεροι θα απευθυνθούν για βοήθεια όταν η συμπεριφορά έχει παγιωθεί και αποκτήσει ένταση και πολλές επαναλήψεις. Τότε όμως, το θύμα έχει ήδη εξουθενωθεί», επισημαίνει.
Η ντροπή, η ενοχή και η αυτοαμφισβήτηση συχνά εμποδίζουν τα θύματα να μιλήσουν. Ιδιαίτερα μετά από έναν χωρισμό, η διαδικτυακή παρακολούθηση μπορεί να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας ελέγχου του πρώην συντρόφου. Οι ψυχολογικές συνέπειες είναι σημαντικές.
«Ο άνθρωπος που υφίσταται αυτού του είδους την κακοποίηση αισθάνεται εξάντληση, φόβο που φέρνει άγχος, ευερεθιστότητα, αϋπνία», αναφέρει η ψυχολόγος. «Συνεχώς έχει την ανάγκη να προσέχει και να υπερεπαγρυπνεί».
Η σημασία της έγκαιρης καταγγελίας
Η Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος συστήνει στα θύματα να διατηρούν μηνύματα, στιγμιότυπα οθόνης, συνδέσμους προφίλ και ημερομηνίες περιστατικών και να απευθύνονται εγκαίρως στις αρμόδιες αρχές. Η διερεύνηση περιλαμβάνει συλλογή ψηφιακών αποδεικτικών στοιχείων, ανάλυση ηλεκτρονικών ιχνών και, όπου είναι εφικτό, ταυτοποίηση των δραστών. Για την περίοδο 2024–2026, η υπηρεσία καταγράφει μία σύλληψη στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας για το αδίκημα της απειλής, βάσει του άρθρου 333 παρ. 1α του Ποινικού Κώδικα, και την ταυτοποίηση τριών ημεδαπών δραστών. Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι τα στοιχεία αυτά αφορούν αποκλειστικά τις υποθέσεις που χειρίστηκε η ίδια και όχι το σύνολο των υποθέσεων στη χώρα. Η έγκαιρη αναγνώριση της παρενόχλησης και η αναζήτηση υποστήριξης είναι καθοριστικές, πριν ο φόβος μετατραπεί σε μόνιμο στοιχείο της καθημερινότητας.
Πηγή ΑΠΕ -ΜΠΕ