Η επιθυμία που εξέφρασε πρόσφατα η δικηγόρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Αμάλ-Αλαμουντίν Κλούνεϊ επισκεπτόμενη την Αθήνα να δει σύντομα μία πολιτιστική ανταλλαγή μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της Ελλάδας, για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα μάλλον δεν θα ευοδωθεί.
Αποκλειστικό δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «The Telegraph» αποκαλύπτει ότι οι συνομιλίες μεταξύ Ελλάδας και Βρετανικού Μουσείου για το μέλλον των Γλυπτών του Παρθενώνα έχουν καταρρεύσει. Αξίζει να σημειωθεί ότι το βρετανικό έντυπο, το οποίο παρακολουθεί χρόνια την υπόθεση του επαναπατρισμού των γλυπτών, αναφέρεται σε αυτά ως «Ελγίνεια Μάρμαρα» κατά την πάγια προσέγγιση των Βρετανών.
Η εφημερίδα υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα είχε επανεκκινήσει τις διαπραγματεύσεις με το Βρετανικό Μουσείο το 2021, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της για τον επαναπατρισμό των γλυπτών, αλλά προσθέτει ότι «σύμφωνα με πληροφορίες, οι διαπραγματεύσεις έχουν ουσιαστικά τερματιστεί, λόγω της απογοήτευσης της ελληνικής πλευράς για την έλλειψη προόδου».
Talks over the future of the Elgin Marbles have collapsed, The Telegraph understands.
Greece reopened negotiations with the British Museum in 2021 in an effort to repatriate the ancient sculptures, but the talks have now effectively ended amid Greek frustration over the lack of… pic.twitter.com/KFBZ4Mxw0e
— The Telegraph (@Telegraph) September 23, 2026
Υποστηρίζει ότι: «αυτή τη στιγμή δεν διεξάγονται συνομιλίες και δεν προβλέπεται να επαναληφθούν». Σύμφωνα με την Telegraph το αδιέξοδο οφείλεται στη διαφωνία των δύο πλευρών ως προς το κατά πόσον ένας μακροχρόνιος δανεισμός θα ήταν αποδεκτός από την Ελλάδα. Το Βρετανικό Μουσείο εμμένει ότι μπορεί μόνο να δανείσει τα Γλυπτά, καθώς ο νόμος δεν του επιτρέπει να παραχωρεί οριστικά αντικείμενα της συλλογής του.
Οποιαδήποτε συμφωνία δανεισμού θα απαιτούσε από την Ελλάδα να αποδεχθεί ότι το Βρετανικό Μουσείο είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης των Γλυπτών, σημειώνει η βρετανική εφημερίδα περιγράφοντας την ελληνική θέση και προσθέτει:
«Η μεγάλη ελπίδα για την επίλυση της διαμάχης βασιζόταν στην παράκαμψη των νομικών ‘κόκκινων γραμμών’ που έθεταν και οι δύο πλευρές μέσω μιας ‘υβριδικής συμφωνίας’, η οποία δεν θα αποτελούσε ούτε μόνιμη παραχώρηση ούτε τυπικό δανεισμό. Το 2024 είχε αναφερθεί ότι μια τέτοια συμφωνία βρισκόταν κοντά στην ολοκλήρωσή της».
Μη κατονομαζόμενη πηγή δήλωσε στην The Telegraph ότι αυτή τη στιγμή δεν διεξάγονται συνομιλίες, αλλά οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοικτοί και η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει.
Η απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στον «Guardian» με αναφορές στην Ταπισερί της Μπαγιέ
Το βρετανικό δημοσίευμα έπειται των εγκαινίων της έκθεσης της Ταπισερί της Μπαγιέ στο Βρετανικό Μουσείο, προϊόν δανεισμού από τη Γαλλία στο Ηνωμένο Βασίλειο με την έγκριση του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν. Ο Νίκολας Κάλιναν, διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, εκτιμούσε ότι η εν λόγω συμφωνία προσέφερε μια «αχτίδα για δυνατότητα προόδου» στις συζητήσεις με την Ελλάδα.
Με αφορμή την επιστροφή της Ταπισερί της Μπαγιέ στη Βρετανία, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επαναφέρει σε άρθρο του στον βρετανικό «Guardian» το ελληνικό αίτημα για μόνιμη επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα, υπογραμμίζοντας ότι, σε αντίθεση με την Ταπισερί που παραμένει ενιαία, τα Γλυπτά αποτελούν τμήματα ενός μνημείου που διαμελίστηκε.
Ο Πρωθυπουργός απορρίπτει την ιδέα ενός απλού «δανεισμού» και ζητά πολιτική βούληση για μια συμφωνία που θα μπορούσε, όπως τονίζει, να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα, ευρύτερη πολιτιστική συνεργασία Ελλάδας και Βρετανίας.
«Για πρώτη φορά έπειτα από σχεδόν 1.000 χρόνια, η Ταπισερί της Μπαγιέ βρίσκεται και πάλι στη Βρετανία. Η άφιξή της αποτελεί ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός και μας υπενθυμίζει ότι, σε μία εποχή όπου οι οθόνες είναι πανταχού παρούσες, τα ιστορικά αντικείμενα εξακολουθούν να αιχμαλωτίζουν τη φαντασία του κοινού», αναφέρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο άρθρο του με τίτλο:
Η Βρετανία δεν θα διαμέλιζε την Ταπισερί της Μπαγιέ. Ας αξιοποιήσουμε αυτή τη στιγμή και ας επανενώσουμε τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα.
Αναλυτικά το άρθρο του πρωθυπουργού της Ελλάδας στον «Guardian»:
«Το Βρετανικό Μουσείο περιγράφει την Ταπισερί ως ένα από τα ‘θαύματα του μεσαιωνικού κόσμου’. Ωστόσο, το μουσείο φιλοξενεί ήδη πολλά θαυμαστά έργα, μεταξύ των οποίων ένα που είναι αμέσως αναγνωρίσιμο: τα Γλυπτά του Παρθενώνα, τα οποία αποσπάστηκαν και μεταφέρθηκαν παράνομα από την Αθήνα στη Βρετανία πριν από περισσότερους από δύο αιώνες, από τον Λόρδο Έλγιν.
Υπάρχουν εντυπωσιακές ομοιότητες μεταξύ των δύο έργων. Αμφότερα συνελήφθησαν ως ενιαία έργα, ώστε να τα βλέπει και να τα κατανοεί κανείς ως ένα σύνολο. Στην περίπτωση των Γλυπτών του Παρθενώνα, αυτή η σχέση είναι επίσης αρχιτεκτονική: σμιλεύτηκαν ως αναπόσπαστα στοιχεία του ίδιου του μνημείου. Ουδείς θα διανοούνταν σοβαρά να κόψει στα δύο το σωζόμενο μέρος της Ταπισερί και να εκθέσει το ήμισυ στο Λονδίνο και το άλλο μισό στην Μπαγιέ, ισχυριζόμενος ότι αυτός είναι ένας κατάλληλος τρόπος για να το κατανοήσει κανείς. Ωστόσο, αυτό ακριβώς συνέβη με τα Γλυπτά του Παρθενώνα. Ένα ενιαίο αριστούργημα διαμελίστηκε, και τα σωζόμενα τμήματά του βρίσκονται πλέον χωριστά, κυρίως στο Λονδίνο και στην Αθήνα.
Τα Γλυπτά αφηγούνται μια ιστορία μοναδικής ιστορικής σημασίας. Όχι μόνο για θεούς και ήρωες, αλλά και για την καθημερινή ζωή των πολιτών στην αρχαία Αθήνα. Έδωσαν μια οπτική έκφραση, που αποδίδεται στο μάρμαρο, στη θρησκευτική, αστική και πολιτική ταυτότητα της Αθήνας του 5ου αιώνα π.Χ. Η ζωφόρος του Παρθενώνα, ειδικότερα, παραμένει μία από τις πιο συναρπαστικές αναπαραστάσεις παγκοσμίως της συλλογικής ζωής της πόλης από την οποία αναδύθηκε η δημοκρατία. Αποτελεί μια εντυπωσιακή εξύμνηση της αθηναϊκής δημοκρατίας.
Σε αντίθεση με τα Γλυπτά, η Ταπισερί της Μπαγιέ σώζεται ως ένα ενιαίο έργο μήκους σχεδόν 70 μέτρων. Και αυτή αφηγείται μια ιστορία, αρχίζοντας από τα γεγονότα που προηγήθηκαν της νορμανδικής κατάκτησης και φτάνοντας μέχρι τη Μάχη του Χέιστινγκς και τον θάνατο του Χάρολντ. Το αξιοθαύμαστο του έργου δεν έγκειται μόνο στις επιμέρους σκηνές, αλλά στον τρόπο με τον οποίο τις βιώνει κανείς ως σύνολο, ως κάτι ενιαίο.
Η υπόθεση της επανένωσης δεν συνιστά επιχείρημα υπέρ του να αδειάσουν τα μουσεία του κόσμου. Ο Παρθενώνας αποτελεί μια συγκεκριμένη και εξαιρετική περίπτωση. Το ζήτημα δεν αφορά απλώς την κατοχή ή έναν νόμιμο τίτλο. Αφορά την αποκατάσταση της φυσικής, αισθητικής και εννοιολογικής ακεραιότητας ενός διαμελισμένου μνημείου εξαιρετικής παγκόσμιας αξίας.
Τα Γλυπτά που έχουν διασωθεί πρέπει να εκτίθενται στο κοινό μαζί, ταυτόχρονα, έχοντας οπτική επαφή με το μνημείο για το οποίο δημιουργήθηκαν. Το Μουσείο της Ακρόπολης σχεδιάστηκε ειδικά ώστε να καταστεί αυτό εφικτό.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να αποδεχτεί καμία ρύθμιση που θα την υποχρέωνε να αναγνωρίσει κυριότητα του Βρετανικού Μουσείου επί των Γλυπτών, ούτε ένα σχέδιο που θα σήμαινε ότι «δανειζόμαστε» τμήματα του δικού μας μνημείου. Και το βρετανικό κοινό τάσσεται όλο και περισσότερο στο πλευρό της Ελλάδας. Μια εθνικά αντιπροσωπευτική δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε πέρυσι έδειξε ότι η πλειοψηφία υποστηρίζει την επιστροφή των Γλυπτών στην Ελλάδα. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι το 72% συμφώνησε ότι τα Γλυπτά γίνονται καλύτερα κατανοητά ως μέρος ενός ενιαίου συνόλου με τον Παρθενώνα.
H Ελλάδα βρίσκεται εδώ και δεκαετίες σε διάλογο με τη Βρετανία για την επίτευξη αυτού του στόχου. Τα τελευταία χρόνια, η κυβέρνησή μου είχε λεπτομερείς συζητήσεις με τη διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να επιτευχθεί η επανένωση των Γλυπτών. Γι’ αυτό με εξέπληξε η πρόσφατη πρόταση του Μουσείου ότι ο δανεισμός της Ταπισερί της Μπαγιέ θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για μια συμφωνία σχετικά με τα Γλυπτά του Παρθενώνα. Δεν πιστεύω ότι μπορεί.
Η Γαλλία δάνεισε την Ταπισερί ως ενιαίο έργο και ως ενιαίο έργο θα επιστραφεί στη Γαλλία. Στην περίπτωση του Παρθενώνα ισχύει το αντίστροφο: αναπόσπαστα μέρη του μνημείου αφαιρέθηκαν διά της βίας και διασκορπίστηκαν. Στόχος μας είναι η μόνιμη επανένωσή τους. Η Διακυβερνητική Επιτροπή της UNESCO έχει επανειλημμένα καλέσει το Ηνωμένο Βασίλειο να προσέλθει σε καλή τη πίστει διάλογο με την Ελλάδα για το ζήτημα αυτό.
Η επανένωση θα μπορούσε να αποτελέσει το θεμέλιο μίας ευρείας και διαρκούς πολιτιστικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών μας, ανοίγοντας νέες δυνατότητες για εκθέσεις, επιστημονική έρευνα, συντήρηση έργων τέχνης και ανταλλαγές μεταξύ ελληνικών και βρετανικών μουσείων. Μαζί θα μπορούσαμε να διαμορφώσουμε ένα νέο πρότυπο πολιτιστικής συνεργασίας ανάμεσα σε δύο δημοκρατικά κράτη, συμμάχους που μοιράζονται βαθιά ριζωμένες αξίες και ιδανικά. Αυτό είναι που επιδιώκουμε.
Το 2023, προτού γίνει Πρωθυπουργός, ο Άντι Μπέρναμ είχε ζητήσει να επιστραφούν τα Γλυπτά ‘χωρίς όρους’, προσθέτοντας: ‘Ας αξιοποιήσουμε τον πολιτισμό για να αλλάξουμε την εικόνα της Βρετανίας ανά τον κόσμο’. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.
Σε μια εποχή που οι δημοκρατικές αρχές δοκιμάζονται σε ολόκληρο τον κόσμο, η αποκατάσταση της ενότητας ενός μνημείου τόσο στενά συνδεδεμένου με τη γέννηση της ίδιας της δημοκρατίας θα έστελνε ένα ισχυρό μήνυμα. Η Ελλάδα παραμένει έτοιμη. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η πολιτική βούληση και το σθένος για το αποφασιστικό βήμα: την επανένωση των Γλυπτών και τη μετατροπή μιας διαφωνίας με μακρά διαδρομή σε μια μοναδική πράξη πολιτιστικής φιλίας».