Ψυχολόγος. Ψυχοθεραπευτής. Σύμβουλος ψυχικής υγείας. Life coach. Mental health coach. Σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης.
Αρκούν μερικά λεπτά στο Instagram ή στο TikTok για να συναντήσει κανείς δεκάδες διαφορετικούς επαγγελματικούς τίτλους γύρω από την ψυχική υγεία. Για τον άνθρωπο, όμως, που δεν γνωρίζει τις διαφορές ανάμεσά τους και ψάχνει βοήθεια, υπάρχει ένα πολύ βασικό ερώτημα: ποιον ακριβώς εμπιστεύομαι – και πώς μπορώ να γνωρίζω τι εκπαίδευση και ποια επαγγελματικά δικαιώματα έχει;
Σε αυτό το τοπίο επιχειρεί να παρέμβει το νέο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση στις 17 Σεπτεμβρίου 2026 και παραμένει ανοικτό έως τις 2 Οκτωβρίου. Ουσιαστικά, το νομοσχέδιο δεν έχει ακόμη ψηφιστεί. Το Υπουργείο δημοσιοποιεί το κείμενό του πριν φτάσει στη Βουλή, ώστε πολίτες, επαγγελματίες και φορείς να μπορούν να το διαβάσουν και να καταθέσουν σχόλια και προτάσεις. Όταν ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, το Υπουργείο μπορεί να κάνει αλλαγές στο κείμενο πριν αυτό κατατεθεί στη Βουλή προς ψήφιση. Άρα όσα περιγράφουμε παρακάτω είναι όσα προβλέπει σήμερα το σχέδιο νόμου και όχι κανόνες που έχουν ήδη τεθεί σε ισχύ.
Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία για πρώτη φορά Πανελλήνιου Συλλόγου Ψυχολόγων ως Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, αλλά και ενός Εθνικού Παρατηρητηρίου Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Παράλληλα, θεσπίζει νέο πλαίσιο δεοντολογίας για τους ψυχολόγους που φτάνει μέχρι τον τρόπο με τον οποίο προβάλλονται επαγγελματικά στα social media.
Ψυχολόγος δεν είναι «ό,τι δηλώσεις»
Το επάγγελμα του ψυχολόγου είναι ήδη νομοθετικά ρυθμισμένο στην Ελλάδα. Δεν μπορεί κάποιος απλώς να αποφασίσει ότι από αύριο θα χρησιμοποιεί τον τίτλο επειδή έχει παρακολουθήσει ένα σεμινάριο ή επειδή ασχολείται με θέματα ψυχικής υγείας.
Το νέο νομοσχέδιο, όμως, επιχειρεί να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τον έλεγχο του επαγγέλματος.
Προβλέπει τη δημιουργία του Πανελλήνιου Συλλόγου Ψυχολόγων, στον οποίο θα εγγράφονται όσοι επιθυμούν να ασκούν το επάγγελμα, τη δημιουργία ενιαίου μητρώου μελών αλλά και πειθαρχικών οργάνων που θα μπορούν να ελέγχουν παραβάσεις των επαγγελματικών κανόνων.
Ο Σύλλογος θα έχει επίσης τη δυνατότητα να παρεμβαίνει σε ποινικές υποθέσεις που αφορούν αντιποίηση του επαγγέλματος του ψυχολόγου.
Με απλά λόγια, δημιουργείται ένας θεσμικός φορέας που δεν θα εκπροσωπεί απλώς τους ψυχολόγους αλλά θα μπορεί και να ελέγχει την τήρηση των κανόνων του επαγγέλματος.
Οι κανόνες φτάνουν μέχρι το Instagram και το TikTok
Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα αλλαγή για τη σημερινή πραγματικότητα είναι ότι το νομοσχέδιο αναγνωρίζει κάτι που πριν από λίγα χρόνια δεν είχε τη σημερινή έκταση: ένα σημαντικό μέρος της επαγγελματικής προβολής γύρω από την ψυχική υγεία γίνεται πλέον μέσα στα social media.
Το άρθρο 24 προβλέπει νέο Κώδικα Ηθικής και Δεοντολογίας για τους ψυχολόγους, στον οποίο θα καθορίζονται, μεταξύ άλλων, οι όροι της επαγγελματικής τους προβολής και της ορθής χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Την τήρηση του Κώδικα θα ελέγχουν τα αρμόδια όργανα του νέου Πανελλήνιου Συλλόγου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το νομοσχέδιο γράφει σήμερα «τι επιτρέπεται να ανεβάζει ένας ψυχολόγος στο Instagram». Ο συγκεκριμένος Κώδικας θα διαμορφωθεί στη συνέχεια.
Σημαίνει, όμως, ότι η επαγγελματική παρουσία ενός ψυχολόγου στα social media μπαίνει ρητά μέσα στο πεδίο της δεοντολογικής εποπτείας.
Και αυτό έχει σημασία σε μια εποχή όπου συμβουλές για κρίσεις πανικού, τραύμα, ΔΕΠΥ, ναρκισσισμό, σχέσεις ή κατάθλιψη μπορούν να χωρέσουν σε ένα reel 30 δευτερολέπτων και να φτάσουν σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.
Το μεγαλύτερο ερώτημα: Ποιος μπορεί να κάνει ψυχοθεραπεία;
Και εδώ φτάνουμε ίσως στο πιο περίπλοκο κομμάτι. Γιατί ψυχολόγος και ψυχοθεραπευτής δεν είναι συνώνυμα, όπως δεν είναι συνώνυμοι οι όροι ψυχοθεραπευτής, σύμβουλος ψυχικής υγείας και coach.
Το νομοσχέδιο δημιουργεί για πρώτη φορά Εθνικό Παρατηρητήριο Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας, με σκοπό να υποστηρίξει το Υπουργείο Υγείας στη διαμόρφωση θεσμικού πλαισίου που θα διασφαλίζει την επιστημονικότητα, την εγκυρότητα και την ποιότητα αυτών των υπηρεσιών.
Το Παρατηρητήριο θα μπορεί να εισηγείται τη δημιουργία ειδικοτήτων, εξειδικεύσεων και μετεκπαιδεύσεων στην ψυχοθεραπεία ενηλίκων, στην ψυχοθεραπεία παιδιών και εφήβων και στη συμβουλευτική ψυχικής υγείας.
Θα μπορεί επίσης να εισηγείται ενιαία κριτήρια για τη διάρκεια και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, τα προσόντα των εκπαιδευτών, τις προϋποθέσεις πιστοποίησης, ακόμη και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών κέντρων.
Δεν σημαίνει, όμως, ότι από αύριο δημιουργείται μια νέα άδεια «ψυχοθεραπευτή» ή ότι το νομοσχέδιο έχει ήδη αποφασίσει ποιοι επαγγελματίες θα δικαιούνται τον τίτλο.
Το Παρατηρητήριο είναι επιστημονικό και γνωμοδοτικό όργανο. Θα εισηγείται τις αλλαγές που θα μπορούσαν στη συνέχεια να οδηγήσουν σε ένα σαφέστερο θεσμικό πλαίσιο.
Τι αλλάζει για τα επαγγελματικά δικαιώματα των ψυχολόγων
Το σχέδιο νόμου επιχειρεί επίσης να βάλει σε πιο σαφή βάση τα επαγγελματικά δικαιώματα των ίδιων των ψυχολόγων. Το άρθρο 23 προβλέπει ότι τα επαγγελματικά δικαιώματα θα συνδέονται με το πρόγραμμα σπουδών, την άδεια άσκησης επαγγέλματος και το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο και ότι ο ειδικότερος καθορισμός τους θα γίνει με Προεδρικό Διάταγμα, μετά από γνώμη του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας.
Άρα το νομοσχέδιο κάνει ένα σημαντικό πρώτο βήμα, αλλά δεν λύνει από μόνο του όλες τις γκρίζες ζώνες. Και αυτό φαίνεται ήδη στη δημόσια διαβούλευση, όπου επαγγελματίες από διαφορετικούς κλάδους έχουν αρχίσει να θέτουν ερωτήματα για το ποιοι θα μπορούν μελλοντικά να παρέχουν ψυχοθεραπεία, ποια εκπαίδευση θα αναγνωρίζεται και πώς θα αντιμετωπιστούν άνθρωποι που έχουν πολυετή εξειδίκευση στην ψυχοθεραπεία αλλά διαφορετικό βασικό πτυχίο.
Το νομοσχέδιο δεν δημιουργεί σήμερα ένα ενιαίο μητρώο όλων των ψυχοθεραπευτών, συμβούλων ψυχικής υγείας και coaches, ούτε καθορίζει ήδη ποιος από αυτούς μπορεί να κάνει τι.
Δημιουργεί, όμως, τους μηχανισμούς μέσα από τους οποίους το κράτος επιχειρεί να φτάσει σε σαφέστερους κανόνες: έναν θεσμικό Πανελλήνιο Σύλλογο για τους ψυχολόγους, πειθαρχικό έλεγχο, νέο Κώδικα Δεοντολογίας που περιλαμβάνει και τα social media και ένα Παρατηρητήριο που θα εισηγείται ενιαία κριτήρια για την εκπαίδευση και την πιστοποίηση στην ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική.
Και ίσως το σημαντικότερο για τον άνθρωπο που αναζητά βοήθεια να είναι ακριβώς αυτό: να μπορεί κάποτε να γνωρίζει, χωρίς να χρειάζεται να γίνει ο ίδιος ειδικός στους επαγγελματικούς τίτλους, ποιος είναι ο άνθρωπος απέναντί του, τι έχει σπουδάσει, τι δικαιούται να παρέχει και ποιος τον ελέγχει.
Γιατί όταν πρόκειται για την ψυχική υγεία, το «ό,τι δηλώσεις είσαι» δεν είναι απλώς μπέρδεμα τίτλων. Είναι ζήτημα εμπιστοσύνης και ασφάλειας.