Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 103 ετών η Μαργαρίτα Τσαντ-Παπανδρέου, δεύτερη σύζυγος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου και μια γυναίκα με σημαντικό αποτύπωμα στο φεμινιστικό κίνημα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.
Η Μαργαρίτα Τσαντ-Παπανδρέου γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1923 στο Όουκ Παρκ της πολιτείας Ιλινόι των ΗΠΑ. Σπούδασε αρχικά δημοσιογραφία ενώ οι μεταπτυχιακές σπουδές της ήταν πάνω στη Δημόσια Υγεία στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Εκεί γνωρίστηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Έζησαν αρχικά στη Μινεσότα και στη συνέχεια στην Καλιφόρνια, όπου ο Ανδρέας Παπανδρέου δίδασκε και ήταν πρόεδρος του τμήματος Οικονομικών Σπουδών στο πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ. Παντρεύτηκαν το 1951.
Το 1959-1960 η Μαργαρίτα Παπανδρέου συνόδευσε στη Γιουγκοσλαβία τον σύζυγό της όπου ο Ανδρέας Παπανδρέου ως οικονομολόγος και με με χορηγίες από τα αμερικανικά ιδρύματα Γκούγκενχαϊμ και Φουλμπράιτ, ανέλαβε να μελετήσει το οικονομικό σύστημα της χώρας.
Το ζεύγος Παπανδρέου εγκαταστάθηκε αρχικά στην Ελλάδα το 1961. Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών η Μαργαρίτα Παπανδρέου κινητοποιήθηκε αποτελεσματικά για να μπορέσει να εξασφαλίσει την απελευθέρωση του συζύγου της τον Δεκέμβριο του 1967, με τον οποίο στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν αρχικά στη Στοκχόλμη της Σουηδίας και μετέπειτα στο Τορόντο του Καναδά. Επέστρεψαν οριστικά στην Ελλάδα το 1974.
Απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Γιώργο, τη Σοφία, τον Νίκο και τον Αντρίκο Παπανδρέου. Χώρισαν το 1989 κι ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου Χώρισαν οριστικά, το 1989 ενώ ο Ανδρέας είχε επισημοποιήσει την εξωσυζυγική σχέση του με τη Δήμητρα Λιάνη κατά την επιστροφή του από το νοσοκομείο Χέρφιλντ του Λονδίνου.
Η Μαργαρίτα Παπανδρέου και η Ένωση Γυναικών Ελλάδας
Το 1975 η Μαργαρίτα Παπανδρέου ίδρυσε την Ένωση Γυναικών Ελλάδος (Ε.Γ.Ε.) και διετέλεσε πρόεδρός της για οκτώ χρόνια.
Πολλά από τα νομοθετήματα του ΠΑΣΟΚ σε σχέση με το οικογενειακό δίκαιο και τα δικαιώματα των γυναικών πιστεύεται ότι έχουν και το δικό της αποτύπωμα όπως η κατάργηση του θεσμού της προίκας (1982), η νομιμοποίηση των εκτρώσεων (1986), η θέσπιση του πολιτικού γάμου (1982), η νομιμοποίηση διαζυγίων με αμοιβαία συναίνεση, η δυνατότητα διατήρησης του επωνύμου των γυναικών μετά από τον γάμο τους και η απόκτηση ίσων δικαιωμάτων με το σύζυγο στην κηδεμονία των παιδιών τους. Υπήρξε επίσης συγγραφέας και αρθρογράφος.