Στον κόσμο του «MobLand», οι γυναίκες έχουν επιθυμίες, παίρνουν αποφάσεις και διεκδικούν εξουσία. Μπορούν να γίνουν επικίνδυνες, να χειραγωγήσουν και να καθορίσουν την επόμενη κίνηση. Και η Έλεν Μίρεν ξεχωρίζει ακριβώς αυτό στη σειρά: ότι οι γυναικείοι χαρακτήρες της έχουν δική τους υπόσταση.
Σε κοινή συνέντευξή της με τον Πιρς Μπρόσναν στο Deadline, η ηθοποιός εξηγεί τι την ενθουσιάζει στο καστ και στη γραφή του «MobLand».
«Λατρεύω το πόσο δυναμικές είναι όλες οι γυναίκες. Όλοι οι γυναικείοι χαρακτήρες έχουν πραγματική αυτενέργεια, πραγματική ενέργεια, πραγματική πολυπλοκότητα», λέει.
Όπως επισημαίνει, καμία δεν βρίσκεται εκεί ως μια άδεια φιγούρα. Το ίδιο, προσθέτει, ισχύει και για τους άνδρες της σειράς: ακόμη και οι μικρότεροι ρόλοι έχουν προσωπικότητα και ενδιαφέρον.
Μια ηρωίδα που δεν χρειάζεται να είναι συμπαθής
Η δική της Μέιβ Χάριγκαν αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ως σύζυγος του επικεφαλής μιας εγκληματικής οικογένειας, του Κόνραντ που υποδύεται ο Μπρόσναν, συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση ενός κόσμου βίας, φόβου και αμφισβητούμενων συμμαχιών.
Εδώ, η δύναμη ενός γυναικείου χαρακτήρα δεν ταυτίζεται με την καλοσύνη του. Η Μέιβ μπορεί να είναι σκληρή, υπολογιστική και καταστροφική. Το ενδιαφέρον της βρίσκεται στις αντιφάσεις της και στο περιθώριο που της δίνει το σενάριο να δρα, να επηρεάζει και να προκαλεί.
Η Μίρεν, πάντως, αποφεύγει να αντιμετωπίσει τη σειρά ως μια άσκηση ψυχολογικής ανάλυσης. Όταν ερωτάται τι κινεί το ζευγάρι και αν οι χαρακτήρες τους είναι ψυχοπαθείς, μιλά για μια τραγωδία με κωμικά στοιχεία, συγγενική με το αγγλικό θέατρο της ιακωβιανής εποχής.
«Είναι ένα τρενάκι του τρόμου στο σκοτάδι», λέει σε άλλο σημείο. Η υπερβολή, το μαύρο χιούμορ και η απρόβλεπτη βία ανήκουν στον ίδιο σκοτεινό κόσμο.
Η ελευθερία να παίξεις έναν ακραίο χαρακτήρα
Για τη Μίρεν, η προσέγγιση της Μέιβ ξεκινά κυρίως από το κείμενο. Παραδέχεται ότι αναζήτησε ορισμένες αναφορές σε πραγματικά πρόσωπα, αλλά εξηγεί πως τελικά αφήνει τις λέξεις να την καθοδηγήσουν και τη φαντασία να κάνει τη δουλειά της.
Ένα ακόμη στοιχείο που τη βοηθά είναι ότι η ηρωίδα της βρίσκεται συχνά υπό την επήρεια αλκοόλ. Υποκριτικά, αυτό της προσφέρει ελευθερία και ανοίγει διαφορετικές δυνατότητες μέσα στη σκηνή. Ο Μπρόσναν συμφωνεί: μια τέτοια επιλογή δίνει στον χαρακτήρα συγκεκριμένο ρυθμό και στον ηθοποιό έναν τρόπο να κινηθεί.
Και οι δύο περιγράφουν τα γυρίσματα ως μια εμπειρία που τους φέρνει κοντά στο θέατρο. Οι σκηνές είναι πλούσιες, ο ρυθμός γρήγορος και οι ηθοποιοί χρειάζεται να είναι έτοιμοι να μπουν αμέσως στη δράση.

Στην ίδια ταινία, αλλά χωρίς να συναντηθούν
Η κοινή κινηματογραφική ιστορία της Έλεν Μίρεν και του Πιρς Μπρόσναν ξεκινά πολύ πριν από το «MobLand». Οι δύο ηθοποιοί είχαν συμμετάσχει στο «The Long Good Friday», περίπου 46 χρόνια νωρίτερα, χωρίς όμως να διασταυρωθούν στα γυρίσματα.
Η ουσιαστική συνεργασία τους ήρθε δεκαετίες αργότερα, στο «The Thursday Murder Club». Εκείνη υποδυόταν μια πρώην πράκτορα της MI6 και εκείνος έναν πρώην συνδικαλιστή, μέλη μιας παρέας που εξιχνιάζει εγκλήματα σε μια κοινότητα συνταξιούχων. Και κάπου ανάμεσα στα γυρίσματα άρχισε να παίρνει μορφή η επόμενη κοινή τους περιπέτεια.
Είχαν ήδη λάβει και οι δύο τα σενάρια για μια σειρά με γκάνγκστερ του Λονδίνου. Η συζήτηση που ακολούθησε ήταν σύντομη: «Σου αρέσει;» ρώτησαν ο ένας τον άλλον. Τους άρεσε. Και αποφάσισαν να το κάνουν.
Μάλιστα, ο Μπρόσναν θυμάται ένα πρωινό στα γυρίσματα του «The Thursday Murder Club», όταν έπιναν τσάι και η Μίρεν τού έδειξε στον υπολογιστή της μια φωτογραφία που είχε κρατήσει ως οπτική αναφορά για τη Μέιβ: μια γυναίκα με κατάλευκα, ντεκαπαρισμένα μαλλιά, μαύρα νύχια και μαύρα ρούχα.
Η αντίδρασή του; «Θεέ μου, εκείνη έχει ήδη βρει τον χαρακτήρα της. Εγώ τι θα κάνω;»
Η αλλαγή που έγινε 20 λεπτά πριν από το γύρισμα
Παρότι σήμερα είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τους Χάριγκαν διαφορετικά, η ιρλανδική τους ταυτότητα δεν ήταν η αρχική επιλογή των δύο πρωταγωνιστών.
Πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, η Μίρεν και ο Μπρόσναν είχαν συζητήσει να προσεγγίσουν τους χαρακτήρες τους ως γκάνγκστερ του Λονδίνου, με προφορά από το νότιο τμήμα της πόλης. Περίπου 20 λεπτά πριν από την πρώτη λήψη, όμως, ο Γκάι Ρίτσι ζήτησε από τον Μπρόσναν να παίξει με ιρλανδική προφορά. Εκείνος, που κατάγεται από την Ιρλανδία, ακολούθησε την οδηγία και τηλεφώνησε στη Μίρεν για να την ενημερώσει.
Αυτή η αλλαγή της τελευταίας στιγμής ταιριάζει με τον τρόπο που περιγράφουν συνολικά τη δουλειά στη σειρά: γρήγορος ρυθμός, ελάχιστος χρόνος για πρόβες και διαρκής ετοιμότητα. Όπως λέει η Μίρεν, στην αρχή δεν πρόλαβαν να αναλύσουν σε βάθος ούτε το παρελθόν των χαρακτήρων τους. Το συζητούσαν σταδιακά, όσο προχωρούσε η συνεργασία τους.
«Είναι σαν να βλέπεις την Αίτνα να εκρήγνυται»
Στη συνέντευξη, οι δυο τους συμπληρώνουν ο ένας τις φράσεις του άλλου, αστειεύονται και ανταλλάσσουν επαίνους. Η Μίρεν περιγράφει πόσο απολαμβάνει να παρακολουθεί τον Μπρόσναν στις σκηνές όπου ο Κόνραντ χάνει τον έλεγχο: γνωρίζει τι πρόκειται να συμβεί, αφού έχει διαβάσει το σενάριο, αλλά εξακολουθεί να περιμένει την έκρηξη με ενθουσιασμό.
«Είναι σαν να βλέπεις την Αίτνα να εκρήγνυται», λέει, εξηγώντας ότι εκείνος κυριαρχεί απόλυτα σε αυτές τις στιγμές.
Ο Μπρόσναν, από την πλευρά του, ξεχωρίζει τον τρόπο με τον οποίο εκείνη αποδίδει τις ατάκες της Μέιβ. Και οι δύο επιστρέφουν στη γραφή του Τζεζ Μπάτεργουορθ, στο χιούμορ και στον ιδιαίτερο ρυθμό των διαλόγων. Η Μίρεν βρίσκει μέσα τους μια «σκοτεινή ποίηση».
Για δύο ηθοποιούς με τόσο μεγάλη διαδρομή, το «MobLand» φαίνεται να διατηρεί κάτι από τη χαρά του θεατρικού παιχνιδιού: μεγάλες σκηνές, ένα σύνολο ηθοποιών έτοιμο να ακολουθήσει και χαρακτήρες που τους επιτρέπουν να φτάσουν στα άκρα.
Πηγή: Deadline