Η Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εγκαινιάζει την καλλιτεχνική περίοδο 2026/27 με το νέο έργο του συνθέτη και Καλλιτεχνικού Διευθυντή της ΕΛΣ Γιώργου Κουμεντάκη Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι, το οποίο φέρνει επί σκηνής τέσσερα ποιήματα του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, τρεις χορογράφους, εννέα χορευτές του Μπαλέτου της ΕΛΣ, έναν τραγουδιστή, μια γλυπτική εγκατάσταση και δύο μουσικά σύνολα. Η νέα φιλόδοξη παραγωγή μουσικού θεάτρου και χορού θα παρουσιαστεί στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ για εννέα παραστάσεις στις 2, 3, 4, 9, 10, 11, 16, 17 και 18 Οκτωβρίου 2026. Μια παράσταση που δεν αφηγείται γραμμικά, αλλά υποβάλλει τον θεατή σε μια εμπειρία συναισθηματικής καταβύθισης, σε μια τελετουργία εκ των έσω. Η παραγωγή υλοποιείται με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Μια παραγωγή μουσικού θεάτρου και χορού
Ο σύγχρονος χορός και το μουσικό θέατρο συναντιούνται πάνω σε νέες και παλαιότερες συνθέσεις του Γιώργου Κουμεντάκη, ενός από τους σημαντικότερους και πιο πολυδιάστατους Έλληνες συνθέτες, o οποίος υπογράφει και τη δραματουργία. Τρία έργα μουσικής δωματίου επηρεασμένα από την ελληνική παραδοσιακή μουσική συνομιλούν με τέσσερα ποιήματα του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, μελοποιημένα από τον Γιώργο Κουμεντάκη στο είδος του αμανέ, τα οποία ερμηνεύει επί σκηνής ο τραγουδιστής Ζαχαρίας Καρούνης. Οι χορευτές και οι μουσικοί συνοδεύουν τον τραγουδιστή με ισοκρατήματα που ο συνθέτης συνέθεσε και δίδαξε, δημιουργώντας έναν μεταφυσικό, απόκοσμο μουσικό κόσμο γεμάτο χρώματα και ρυθμούς.
Τρεις διακεκριμένοι χορογράφοι, η Πατρίσια Απέργη, ο Ηλίας Χατζηγεωργίου και η Εύα Γεωργιτσοπούλου, δημιουργούν νέες χορογραφίες πάνω σε ένα μουσικό ιδίωμα με ρίζες στην ελληνική παραδοσιακή και βυζαντινή μουσική. Το σώμα αναδεικνύεται ως φορέας μνήμης, επιθυμίας και απώλειας, ενώ η κίνηση ταλαντεύεται ανάμεσα στον συλλογικό συντονισμό και την προσωπική απόκλιση. Οι εννέα χορευτές κινούνται σε ένα περιβάλλον συνεχούς μετάβασης, όπου ο χρόνος μοιάζει να επιβραδύνεται, να επαναλαμβάνεται και να αποκτά μια σχεδόν τελετουργική διάσταση. Τη σκηνοθεσία υπογράφουν ο Γιώργος Κουμεντάκης και ο Πέτρος Τουλούδης, η γλυπτική εγκατάσταση του οποίου ενεργοποιεί τη σκηνή ως ένα κινούμενο ηχητικό τοπίο.
Περισσότερα για την παράσταση
Tο Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι πρωτοπαρουσιάστηκε τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2026 με ιδιαίτερη επιτυχία στο SNF Nostos 2026 του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) και στο 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.
Η γλυπτική εγκατάσταση του Πέτρου Τουλούδη επιχειρεί να δημιουργήσει έναν χώρο όπου η ένταση δεν εκρήγνυται αλλά παραμένει σε αναμονή, όπως και στην ποίηση του Καβάφη. Τα τραπέζια, που θυμίζουν τετράποδα σώματα σε κίνηση –με μια στάση που παραπέμπει διακριτικά στην αρχαϊκή μορφή των Λαμασσού–, μοιάζουν με υβριδικά πλάσματα που διασχίζουν τον χώρο μεταφέροντας μαζί τους ένα κινητό πεδίο ήχου. Η εγκατάσταση λειτουργεί ως ένας μηχανισμός που παράγει και μεταφέρει ήχο, μετατρέποντας τη σκηνή σε ένα πεδίο όπου η ποίηση, η μουσική και το σώμα συναντιούνται μέσα από την υλικότητα της δόνησης – έναν χώρο όπου το συναίσθημα δεν κραυγάζει αλλά αντηχεί μέσα στον χρόνο, αφήνοντας χώρο στη φαντασία.
Tα μελοποιημένα ποιήματα ερμηνεύει επί σκηνής με μοναδικό τρόπο ο διακεκριμένος τραγουδιστής Ζαχαρίας Καρούνης. Συμμετέχουν η Αγγελίνα Τκάτσεβα στο σαντούρι, ο Όσβαλντ Αμιράλης στα κρουστά και τα μουσικά σύνολα Oros Ensemble και Osmosis Saxophone Quartet. Τη διδασκαλία κρουστών έχει αναλάβει ο Γιάννης Παπατζανής, ο οποίος ερμηνεύει μια πληθώρα κρουστών επί σκηνής, μαζί με τους χορευτές. Τα κοστούμια υπογράφει η Daglara και τον σχεδιασμό φωτισμών ο Νίκος Βλασόπουλος.
Με τους χορευτές του Μπαλέτου της ΕΛΣ Άγγελο Αντωνίου, Γιάννη Γκάντσιο, Έλενα Κέκκου, Μαρίτα Νικολίτσα, Στέφανο Πιετραγκάλλα, Ντανιέλε Πεκοράρι, Γιώργο Χατζόπουλο, Σεσίλια Χατζηεμμανουήλ, Δέσποινα Χρυσοστόμου.